Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

Λόγια των ανέμων

 

Απόψε οι άνεμοι
διχάζονται ανάμεσα σε κραυγές και ψιθύρους
που πιότερο θα'λεγες μοιάζουν με θρήνους.
Κι όσοι είναι μαθημένοι ν'ακούν
μαζί τους στροβιλίζονται στα πέρατα των κόσμων
και πότε άγρια σφυρίζουν
πότε αποκαμωμένοι θρηνούν:

Για τους ζητιάνους που θα'θελαν να'ναι άρχοντες.
Για τους άρχοντες που θα΄θελαν να'ναι θεοί.


Για τους θνητούς που τη θνητότητά τους ξεχνούν.

Για τα παιδιά που σκέφτονται σαν τους μεγάλους.
Για τους μεγάλους που την παιδικότητά τους λησμονούν.

Για τους τυχερούς που την τύχη τους προσβάλλουν.
Για άτυχους που με την ατυχία τους ηδονίζονται.

Για τους ανώριμους που πείθονται να ωριμάσουν.
Για τους ώριμους που πείθονται να λιμνάσουν.

Για κερδισμένους που τρέμουν μήπως χάσουν.
Για ηττημένους που εγκαταλείπουν την προσπάθεια.

Για τους οπαδούς που παραχωρούν φθηνά την ανασφάλειά τους.
Για τους αρχηγούς που δηλητηριάζουν τους οπαδούς.

Για τους ανήσυχους που εξαναγκάζονται να ησυχάσουν.
Για τους ναυαγούς που σώνει και καλά θέλουν να περισυλλεχθούν.

Για κοσμογυρισμένους απάτριδες που κουράστηκαν
και να ξεμπαρκάρουν γυρεύουν στη βολή μιας πατρίδας.

Για νοικοκύρηδες που την πόρτα κλείνουν στους ξένους.
Για τους ξένους που διαφημίζουν την ιδιότητά τους.

Για τους γονείς που κατηχούν τα παιδιά τους.
Για τα παιδιά που μεγαλώνοντας γίνονται σαν τους γονείς.

Για τις ιερές αιώνιες χαρές που δολοφονούνται στυγνά
από μισθοφόρους διανοητές κι επαγγελματίες ιερείς.

Για το Φόβο που έσωθεν κι έξωθεν υψώνει φυλακές.

Για τα σχολεία που δαιμονοποιούν και σταυρώνουν ιδέες.

Για τους αγγέλους που δε συμφιλιώνονται ποτέ με δαιμόνους.

Για όνειρα που διαγράφουν πάντα τις ίδιες τροχιές...

ανιχνευτής