Διόδια Κιούρκα – Αφίδνες (βίντεο)

(Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν με συνέλαβαν και δεν πλήρωσα, η εξιστόρηση αναδεικνύει την καταισχύνη σε όλο της το μέγεθος. Δύο ώρες κράτησε.)

Πήγαινα Χαλκίδα να πάρω την κόρη μου από την νονά της. Πλήρωσα κανονικά διόδια (νομοταγής πολίτης γαρ) και στον δρόμο έκαναν έργα.

Πώς από το εμπόριο προκαλείται η έκπτωση της ηθικής

Επικοινώνησε μαζί μου ένας άνθρωπος που οργανώνει πεζοπορίες, ζητώντας μου να του προτείνω διαδρομή για εξόρμηση που να οδηγεί σε σπήλαιο, ώστε και/για να το επισκεφτούν οι εκδρομείς.

Ποια είναι η διαφορά

(αναφέρομαι στο κείμενο αυτό)

Το ηθικό δεν συνετίζει, το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Πάνω στην καμπούρα των ηθικών διαιωνίζεται τόσα χρόνια η καφρίλα (εις βάρος τους, αλλά και εξ αιτίας τους). Οι ηθικοί έχουν βολέψει πολυυυυ κόσμο μέχρι σήμερα (και συνεχίζουν να τους βολεύουν και θα σταματήσουν μόνο όταν ελευθερωθούν).

The Crazy One

Νομίζεις ότι είμαι τρελός μωρό μου; Νομίζεις ότι το πάθος μου είναι οι φλόγες της τρέλας μου; Πρόσεχε...πρόσεχε γιατί θα σε κάψω από την κορφή μέχρι τα νύχια, όποτε σε παίρνω αγκαλιά και σου λέω για όσα με κάνουν να νιώθω ζωντανός. Ακόμη κι αν τα προσεγγίζω με τη φαντασία μου, στους στεγνούς καιρούς μας, μήπως και καταφέρω να τραβήξω κάτι από αυτά έξω στην αποστεωμένη αυτή πλευρά της ύπαρξης. Νομίζεις ότι το να θέλω να βρίσκω τρόπους να νιώθω ζωντανός, να βρω πινέλα να πιτσιλίσω με φαντασία και πάθος τα γκρίζα τσιμέντα που πλακώνουν τις ζωές μας, είναι κάτι σαν αλλόκοτη εμμονή; Θέλω να ζήσω όπως θέλω εγώ ανάμεσα στους ζωντανούς-νεκρούς που με κοιτούν με απλανή τρομαχτικά μάτια και μοιάζουν να επιθυμούνε να με αφομοιώσουν, πόσο κακό μπορεί να'ναι αυτό; Είσαι μαζί μου σε αυτό; Δεν θέλω να πεθαίνεις από

Ο Μαρξ και ο Μπακούνιν στην Κόλαση..!

                                                                                                 

 O Μπακούνιν πλησίασε γελώντας δυνατά, καθώς έτριβε την πλούσια γενειάδα, τικ που τον ακολουθούσε και στη μεταθανάτια ζωή, κρατώντας κάτι διάφανες σελίδες που είχαν ένα άσχημο βαθύ κόκκινο χρώμα, το οποίο έμοιαζε με σκοτωμένο αίμα. Πλησίασε αιωρούμενος, μια και στην κόλαση το περπάτημα είναι κάτι μη αναγκαίο πλέον για τους ευνοούμενους αμαρτωλούς,  στο γεμάτο καυτά κάρβουνα έδαφος, που προκαλεί δυσοσμία σε συνδυασμό με το μόνιμο θειάφι στην ατμόσφαιρα και την αποσυντιθέμενη σάρκα με το αιώνιο κάψιμο των πελμάτων των δεύτερης και τρίτης κατηγορίας αμαρτωλών. Τα οποία, ωστόσο, αυτοθεραπεύονταν στην στιγμή για να καούν απ'την αρχή πάλι, την επόμενη κιόλας στιγμή του αιώνιου μαρτυρίου.
 Πλησίασε τον Μαρξ, τον βοηθό δαιμόνων τρίτης τάξης, την ώρα που άδειαζε το γεμάτο αίμα και υπολείμματα σάρκας καυτό νερό από το καζάνι, ώστε ένας προλετάριος δαίμονας κατώτερης τάξης να ξαναφέρει μια νέα ψυχή να τσουρουφλίζεται αιώνια μέχρι να επιτευχθεί η ανασύνθεση του  προηγούμενου κατόχου του καζανιού στην κλινική πλαστικής χειρουργικής της κόλασης, ώστε να ξαναρχίσει το μαρτύριό του. Ο Μαρξ ήταν

Πώς δουλεύει στην πράξη

Ένα παράδειγμα από την απλή, οικεία μας, καθημερινότητα.

Είμαι σ’ ένα κατάστημα, στον χώρο πάρκινγκ υπάρχουν ελεύθερες μόνο οι θέσεις για αμεα. Προπορεύεται ένα φορτηγάκι της ευδαπ, προσπερνάει τις θέσεις και γυρίζει να φύγει. Πάω εγώ κυρία και παρκάρω σε μία από αυτές.

Αποτελεσμάτων συνέχεια

(το αρχικό κείμενο εδώ)

Αισιοδοξία / Σιγουριά

Ήμουν ο πιο απόλυτος, ο πιο πωρωμένος (εστιασμένος παρωπιδέ), ο πιο συγκεκριμένος/αμετάβλητος, ξεροκέφαλος, πείσμων άνθρωπος που (νομίζω) ποτέ έχει γεννηθεί - παγκοσμίως.

Από τη στιγμή που εγώ το κατάφερα, θα το καταφέρει ο κάθε ένας.

Ελευθερία

Η ελευθερία είναι το άπαν, γιατί από αυτήν προκύπτουν όλα όσα ο άνθρωπος επιθυμεί. Είναι αποτελέσματά της.

Ελευθερία νιώθει ένας άνθρωπος όταν ΜΠΟΡΕΙ να κάνει ΟΛΑ.

ΟΧΙ όταν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει (δεν είναι αυτή η σωστή ερμηνεία).

Εύλογη ερώτηση με αφορμή το Μακεδονικό

«Οι δικοί μας τόσο πουλημένοι είναι τελικά; Κι επίσης πόσο πια για χάπατα μάς έχουν και μας σερβίρουν όλα αυτά απ’ τα ΜΜΕ, και μήπως εντέλει είμαστε; ή απλά δεν μας νοιάζει;»

Ο τσίπρας ήταν το κλειδί! Από την αρχή τους θεωρούσα τους χειρότερους (ακόμη κι από τους χρυσαυγήτες) γιατί είναι μουλωχτοί! 

Η παγίδα που όλοι μέσα πέφτουμε

Διάβασα (εδώ) ότι το μακελειό κατεβαίνει στις εκλογές.

(Το μονοπάτι που παίρνει ο καθένας μας, μας οδηγεί εκεί ακριβώς που το μονοπάτι οδηγεί! Αμ πού αλλού θα μας πήγαινε;;)

Ματαιοδοξία

Η ματαιοδοξία αφορά σε ιδιότητα όχι ηθική. Ό,τι δεν είναι ηθικό είναι λάθος, κάτι που δεν γίνεται αντιληπτό ερμηνεύοντας/μεταφράζοντας αυτή καθ’ αυτή την ιδιότητα, αλλά αναδεικνύοντας το αποτέλεσμα που φέρνει.

Γιατί προσπαθούμε να πείσουμε..

Σε μία εκπομπή μία αλβανίδα ιστορικός έλεγε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν αλβανός, γιατί η μητέρα του η Ολυμπιάδα καταγόταν από μία πόλη της αλβανίας. Και πασχίζουν οι Έλληνες να αποδείξουν ότι δεν γεννήθηκε στην αλβανική εκείνη πόλη, αλλά σε μία άλλη επί ελληνικού εδάφους...

Εκπαίδευση νέων | Παιδεία

Ιπποκράτης, «Περί Διαίτης», κεφάλαιο 24

᾿Αγωνίη, παιδοτριβίη τοιόνδε·

Αυτή είναι η αγωνία που αισθάνονται οι γυμναστές, οι παιδοτρίβες των μικρών παιδιών˙

διδάσκουσι παρανομέειν κατὰ νόμον,

το να καταφέρουν να τους διδάξουν τον νόμο, αλλά και πώς συνειδητά να γίνονται παράνομοι,

Πότε παθαίνεις αυτό που φοβάσαι

(συνέχεια στο ίδιο θέμα, εδώ )

Η ζωή είπαμε έχει ρίσκο. Οι επιλογές που έχεις είναι, ή να πεις «ναι, συμφωνώ» και να το κάνεις, ή να το αρνηθείς, ή ούτε μπρος ούτε πίσω.

Η «παγίδα» βρίσκεται στο πρώτο. Για να ωφεληθείς (είτε σε βγάλει σε καλό, είτε σε κακό) είναι υποχρεωτικό κανονικά να το ΕΠΙΛΕΞΕΙΣ. Που «κανονικά» σημαίνει ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ (με πλήρη συνείδηση) και ΑΦΟΒΑ.

Ποιο είναι το σωστό για τον άνθρωπο να κάνει

Η κόρη μου θέλει όλη την ώρα να κερδίζει. Έκανε αγώνα με κάτι παιδάκια στη θάλασσα και επειδή έφτασε τελευταία σπάραξε στο κλάμα, δεν αποδέχεται την ήττα με τίποτα.

Ήμουν με μία φίλη όταν ξανασυνέβη, και η φίλη τής είπε δεν μπορούμε να κερδίζουμε πάντα, με σκοπό να την «μάθει» να αποδέχεται και την ήττα.

Το τρίτο κομμάτι |Ο συνδετικός κρίκος

Η πυθία ήταν έγκλειστη στο ιερό, μακριά από την επίδραση της πραγματικής ζωής, μόνιμα στη νιρβάνα της, για να καταφέρει να δει τα όχι επίγεια, για να βλέπει μόνο με τα πνευματικά της μάτια.

Από την άλλη είχαμε αυτούς που κατάστρωναν τα σχέδια και οργάνωναν τους πολέμους και ήταν αυτοί που ζητούσαν τον χρησμό. Με σκοπό να συνδυάσουν το επίγειο με το πνευματικό.

Θυσία

Ο άνθρωπος που εστιάζει (μένει/κρατά) στα «κακά που ο κόσμος κάνει», στη ζωή του θυσιάζει τον εαυτό του.

Θυσία του εαυτού είναι όταν για να προσφέρεις σε κάποιον κόβεις κομμάτια σου.

Το μόνο δόσιμο που δεν είναι θυσία είναι αυτό που προέρχεται από το πλεόνασμα του εαυτού.

Ο Αριστοτέλης έλεγε «πίσω από κάθε πόνο σου βρίσκεται ένα λάθος σου»

Όλοι έχουμε έναν χαρακτήρα και με αυτόν ζούμε. Όταν έχουμε κάποιο πρόβλημα (θυμό, πόνο κλπ) θεωρούμε ότι κάτι ΕΞΩ από εμάς το προξένησε. Μία συνθήκη ή κάποιος άλλος.

Σε μία διένεξη/τσακωμό ή όταν προκύπτει κάποιο πρόβλημα λέμε ότι και οι δύο έχουν δίκιο ή ότι και οι δύο φταίνε.

Το «δεν μπορώ» σε άμεση συνάρτηση με την ελεύθερη βούληση

Ένας άνθρωπος βρίσκεται σε δίλημμα: να χωρίσει ή να κρατήσει τον γάμο του. Φαινομενικά έχει την επιλογή, και είναι στο χέρι του η όποια απόφαση πάρει.

Για να πάρει την απόφαση εξετάζει το ζήτημα (όχι με βάση το θέλω του αλλά με βάση το συμφέρον του). Με παράδειγμα:

Όταν ο άνθρωπος καλείται να αλλάξει

Αρχικά να πούμε ότι κανείς δεν θα άλλαζε εθελούσια, διότι είναι η πιο υπεράνθρωπη που υπάρχει δουλειά. Αυτό που μας οδηγεί κατά κείθε είναι είτε οι συγκυρίες (και να μείνουμε για λίγο… Οι συγκυρίες είναι σαν να σε στρέφουν προς μία κατεύθυνση, και όλο σε στρέφουν, ώσπου να μπεις σε έναν πολύ συγκεκριμένο δρόμο που εν τέλει γίνεται μονόδρομος), είτε κάτι μας ωθεί από μέσα μας. (Αυτά τα δυο μοιάζουν να δουλεύουν συνδυαστικά, σαν το ένα να κόβει και το άλλο να ράβει.)

Πώς φέρνεις σωστό αποτέλεσμα

Όταν έχουμε δίλημμα δεν διαλέγουμε με βάση το σωστό ή το λάθος, ούτε καν με βάση το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, αυτό που κάνουμε είναι: Συστρατευόμαστε με την πλευρά εκείνη του εαυτού μας που μας είναι προσφιλής.

Από πού αντλείται αξία και δύναμη

Στην Εύβοια, στην παραλία της Βλαχιάς, υπάρχει μια καντίνα την οποία διαχειρίζεται μία κυριούλα, που εκ πρώτης δεν σου γεμίζει το μάτι, αλλά που τελικά αποδείχτηκε εύστροφη, σβέλτη και μέσα σ’ όλα.

SUCCESS HORROR STORY (volume 2)

 "Mια ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στα έθνη μάς προκαλεί φρίκη. Όμως ο οικονομικός πόλεμος δεν είναι καλύτερος από μια ένοπλη σύρραξη. Είναι σαν μια χειρουργική επέμβαση. Ένας οικονομικός πόλεμος είναι ένα παρατεταμένο βασανιστήριο. Και οι καταστροφές του δεν είναι λιγότερο τρομαχτικές από εκείνες που περιγράφονται στη βιβλιογραφία για τον καθαυτού αποκαλούμενο πόλεμο..."  ΓΚΑΝΤΙ

-->...μια από τις συνηθισμένες πλέον σκηνές, "νόμιμων μπουκαδόρων" με κρατική και τραπεζική βούλα, από την Ισπανία. Τι να πούμε τώρα; "Και στα δικά μας";
Ναι! Ήρθε η ώρα να το πούμε!
 Στο προτεκτοράτο "Ελλάς", αυτό της "first time αριστεράς", ετοιμάζονται (ήδη έχουν ξεκινήσει) μαζικές κατασχέσεις σπιτιών, ακόμη και πρώτης κατοικίας. Και, σύμφωνα και με το "πρωτοποριακό" ισπανικό μοντέλο, ίσως δούμε τους ρόμποκοπς (παιδιά εργατών, αγροτών και υπαλλήλων που εξασφάλισαν επαγγελματική σταδιοδρομία και... "θαλπωρή") να σπάνε πόρτες κατοικιών σαν μεσαιωνικοί πολιορκητές με σύγχρονους πολιορκητικούς κριούς και να πετάνε στους δρόμους οικογένειες ακόμη και με μωρά ή και αναπήρους...

"Choose life" - Διάλεξε τη ζωή!

  " Όσο περισσότερα απαιτούμε από τη ζωή τόσο λιγότερο φοβόμαστε το θάνατο" ΤΟΜ ΡΟΜΠΙΝΣ
  " Ο άνθρωπος δεν είναι καθορισμένος, ξεκάθαρα προσδιορισμένος μια για πάντα. Είναι κάτι εν εξελίξει. Ένα πείραμα, ένας υπαινιγμός του μέλλοντος, η αναζήτηση και η νοσταλγία της Φύσης για νέες μορφές βούλησης και δυνατότητες πραγμάτωσης. " ΧΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ

Το'χουμε επισημάνει ξανά: η πιο σημαντική "τροφή" του ανθρώπου είναι το είδος των εντυπώσεων που προσλαμβάνει. Και ο ευφυής τρόπος που τις επεξεργάζεται, ακόμη και τις πιο "τοξικές" και τις αξιολογεί, χωρίς να τις καταναλώνει"αμάσητες". Αλλά και λειτουργώντας έτσι, σε κάθε στιγμή της περατζάδας που λέγεται ζωή-, γεμάτης πόνο (άρα και μάθησης) και συνάμα ομορφιάς , με βασικό γνώμονα την ικανοποίηση του πολυπρόσωπου τυραννίσκου. Αυτού του "εγώ" ή των  "εγώ", ανά προσαρμογή σε κάθε περίσταση  Ρόλοι... . Το οποίο με τίποτε δεν αποτελεί μέρος του αποκαλούμενου "ανώτερου", ευφυή και δημιουργικού Εαυτού ή Ουσίας της ανθρώπινης υπόστασης, της ικανής για τα πιο θαυμαστά επιτεύγματα

Γνώθι σ’ αυτόν

Όλοι οι άνθρωποι πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε τον εαυτό μας, ότι τα έχουμε βρει με τα τυχόν προβλήματά μας, και ότι είμαστε μια χαρά. (Και μου ‘ρχεται στο νου του Σωκράτη: «τουλάχιστον εγώ το γνωρίζω».)