Για να μπορέσεις να σηκώσεις την ευθύνη πρέπει αναγκαστικά (προηγείται) να μην είσαι έρμαιο

Ένας ναρκομανής ευθύνεται για την πορεία που είχε η ζωή του; Ευθύνεται λέμε, αφού μόνος του το επέλεξε, δεν του έβαλε κανένας το μαχαίρι στο λαιμό! Και άρα, αφού ευθύνεται, είναι υποχρεωμένος να σηκώσει όλο αυτό το (ασήκωτο) βάρος της «επιλογής» του…

Υπάρχει (μήπως) κάποιος ΛΟΓΟΣ που ο άνθρωπος αυτός «επέλεξε» να μπλέξει με τα ναρκωτικά; Σίγουρα υπάρχει, όλοι το αναγνωρίζουμε, αλλά δεν θεωρούμε σωστό να ρίξουμε στον λόγο την ευθύνη! (Δεν φταίνε για όλα οι γονείς, πια!!! Έχει νου και κρίση ο άνθρωπος, ας σκεφτόταν ΚΑΘΑΡΑ και να επέλεγε διαφορετικά! Μάλιστα…)

Τι σημαίνει έχω τον έλεγχο

Ένας φίλος λέει: «Πριν πάω να πολεμήσω πρέπει να βολιδοσκοπήσω, δεν θα πάω έτσι ντουγρού και ό,τι γίνει. Θα ελέγξω τον χώρο, τον αέρα από πού πνέει, γενικά τις συνθήκες, γενικά τις συγκυρίες κι όταν υπάρξουν οι κατάλληλες, για να είμαι σίγουρος ότι μπορώ, αλλά και ότι θα φέρω το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, τότε θα πάρω την απόφαση και θα πολεμήσω».

(Αυτό το θεωρούμε έλεγχο! Ο άνθρωπος που σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο θεωρεί ότι έχει τον έλεγχο του εαυτού του, της ζωής του, της κατάστασης. Πιστεύει ότι ΕΠΙΛΕΓΕΙ και δη αυτεξούσια, πιστεύει ότι έχει βούληση, ότι χρησιμοποιεί τον ΝΟΥ του, πιστεύει ότι ΔΕΝ είναι έρμαιο….. Για πάμε να δούμε.)

Το πιο δύσκολο πράγμα που υπάρχει είναι να κάτσει ο άνθρωπος να φτιάξει τον εαυτό του

Όταν αναρωτιόμαστε τι μας κάνει δυστυχισμένους μάς είναι πανεύκολο να καταδείξουμε κάποιον από το περιβάλλον μας, ή την κατάσταση στην οποία ζούμε. Επίσης πανεύκολο είναι να βρούμε τι είναι αυτό που πρέπει ν’ αλλάξει ο άλλος για να μην εμείς δυστυχάμε, όπως και το να ορίσουμε πώς θα θέλαμε η κατάσταση να είναι για να είμαστε εμείς καλά (οπότε ή θα πρέπει να βρούμε αυτή την συγκεκριμένη κατάσταση ή θα δυστυχάμε αναγκαστικά).

Η οικειοποίηση του μεγάλου Αλεξάνδρου

Έχω ως βάση την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κ. Αποστολίδη στο διαδικτυακό κανάλι Φρυκτωρίες (εδώ).

Σε κάποιο σημείο λέει ότι Άγγλοι, Γάλλοι, Ισπανοί, Πορτογάλοι, κατά τις επεκτατικές τους επιδρομές χρησιμοποιούσαν τον μύθο του Μ. Αλεξάνδρου για να ΨΗΣΟΥΝ τους λαούς ότι ο λόγος της κατάκτησης ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ για να τους έχουν δούλους αλλά για να τους αναβαθμίσουν. Λέει επίσης ο κ. Αποστολίδης, ότι κανένας τους ποτέ δεν έπεισε! (Κανένας κατακτητής, πλην του Αλεξάνδρου, δεν κατάφερε να γίνει αγαπητός στους λαούς που κατάκτησε.)

Το "δίλημμα" του 21ου αιώνα...

(από το οποίο τελικά εξαρτάται ολόκληρη η συνέχεια της ύπαρξης στον πλανήτη):

Η "Δύση" ( made by USA και διεθνείς banksters και τις αρπαχτικές διαθέσεις του Δυτικού εταιρικού πολυεθνικού ολοκληρωτισμού) ή αποδέχεται μια νέα παγκόσμια και πραγματικά πολυπολική, πολυκεντρική "ισορροπία" ...
{Βλέπε αλματώδη οικονομική ανάπτυξη και δυναμική ηγεμονική εμφάνιση παγκόσμιας κλίμακας, σε συνδυασμό με διαρκή στρατιωτική αναβάθμιση, της Κίνας. Και της συμμαχίας, τόσο σε οικονομικό (Κολοσσιαία συμφωνία Ρωσίας - Κίνας) όσο και σε στρατιωτικό πεδίο με κοινές  ασκήσειςτων δύο, με το "επιθετικό κράτος" της Ρωσίας. Στα δυτικά σύνορα του οποίου λαμβάνει χώρα εδώ και καιρό μια πάρα πολύ μεγάλη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ}
Ή  οδεύουμε ολοταχώς προς τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου φυσικά τίποτα δεν αποκλείει (το αντίθετο μάλιστα) τη χρήση πυρηνικών όπλων!

Ο χαραμοφάης

(Το λεξικό λέει: άνθρωπος τεμπέλης που δεν δουλεύει και τον τρέφουν άλλοι ή/και η αμοιβή του είναι δυσανάλογα μεγάλη με την απόδοσή του.

Για να το συνδέσω με το θέμα μου: Χαραμοφάης είναι αυτός που παίρνει λεφτά που δεν του ανήκουν από το ταμείο της χώρας, το οποίο γεμίζουν με το αίμα τους οι Έλληνες πολίτες.)

Ερωτώ: Υπάρχει κάποιος ΝΟΜΟΣ που ορίζει ότι έχουν δικαίωμα στη χαραμοφαγία μόνο ολίγοι;;; μία συγκεκριμένη μερίδα πολιτών;;; Αν δεν υπάρχει τέτοιος νόμος τότε - σημαίνει - ότι έχουμε το δικαίωμα ΟΛΟΙ!! Ή όλοι έχουμε το δικαίωμα να εφορμούμε - ξεκοκκαλίζοντας - στα ταμεία του κράτους, ή δεν το έχει κανείς!!

Η νέα χρονιά θα είναι πολύ διαφορετική

Το διαφορετικό της είναι ότι θα είμαστε - για πρώτη φορά - βοηθητικοί ο ένας για τον άλλον. Οι άλλοι θα φωτίζουν τα αδιέξοδά μας, αλλά και θα γεμίσουμε με κατανόηση ο ένας για τον άλλον.

Αφορμή για να γράψω στάθηκε ένα εξαιρετικό βίντεο που χθες είδα, με τον (φίλο θα τον πω) κ. Χαραλαμπίδη. Το βίντεο από Φρυκτωρίες, αναφέρεται στην έννοια της φιλότητας του Αριστοτέλη. Το βίντεο εδώ.

Μετατόπιση εγκεφάλου

Είναι ένα μικρό κλικ, και εξολοκλήρου στο χέρι του ανθρώπου.

Τελευταία έχω ερωτευθεί την σπηλαιολογία. Εντελώς τυχαία - συγκυρίες ευθύνονται - αξιώθηκα να κατέβω στο σπήλαιο του Ερμή, που βρίσκεται στα Τρίκαλα Κορινθίας.

Αυτό που ένιωσα μέσα στο σπήλαιο δεν το είχα ποτέ στην ζωή μου, σε κανέναν τόπο, με κανέναν άνθρωπο, ξανανιώσει. Αυτό που ένιωσα ήταν ότι… ΑΝΗΚΑ! Πρώτη φορά στη ζωή μου δεν ένιωθα ότι είμαι φερμένη από τον Άρη.

Μετά που το σκέφτηκα κατάλαβα ποιος ήταν ο λόγος που ένιωσα τόσο οικεία. Ήμουν αφημένη, απόλυτα ο εαυτός μου, χωρίς να προσπαθώ! (Και να που ανακαλύψαμε και τον τρόπο για να νιώθει οικεία ο άνθρωπος, όπου κι αν βρίσκεται, με όποιους, σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Αποδεικνύεται επίσης ότι δεν ευθύνεται ΚΑΝΕΙΣ ΕΞΩΓΕΝΗΣ παράγοντας για το αίσθημα.)

Πώς προέκυψε η άποψη που έχουμε για τον εαυτό μας και με ποιον τρόπο μάς αγαπάμε

Μας αγαπάμε και μας βλέπουμε όπως μας αγάπησε και μας είδε.. ο γονιός μας.

Πριν πάμε στην ανάλυση, να δώσουμε την απάντηση στο πιο δυσαπάντητο πανανθρώπινο ερώτημα: Ποιος είναι καλός γονιός;

Απάντηση: Αυτός που πάνω από το θέλω/δεν θέλω, μπορώ/δεν μπορώ του, βάζει το συμφέρον-όφελος του παιδιού του. (Η ανάλυση του ατομισμού εδώ)

Πώς ανακαλύπτεις ό,τι υποβόσκει

Για αρχή να πούμε ότι σε λίγο όλα αυτά θα είναι για τον πάσα ένα απολύτως φανερά. (Ήδη ο καθείς το αντιλαμβάνεται, αν κάτι υποβόσκει. Δεν μπορεί να ορίσει τι είναι, αλλά ούτε και είναι εντελώς σίγουρος για αυτό που με τις κεραίες του πιάνει, και είναι ο λόγος που στέκει απλά καχύποπτος. Για να μπορεί ο άνθρωπος να δει ξεκάθαρα και απόλυτα θα πρέπει να έχει αυτογνωσία -να πω καλύτερα να ορίζει τον εαυτό του. Κάτι που δεν έχει ακόμα συμβεί, είναι όμως καθ’ οδόν -αφορά τον πάσα ένα. Προς ώρας κρατάμε ότι όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι κάτι υπάρχει, που σίγουρα δεν είναι ηθικό.)

Η αίσθηση της ανημπόριας δεν είναι πραγματικότητα

(Είναι και κλειδί για το φτιάξιμο του εαυτού) : Η ανημπόρια που αισθανόμαστε αφορά σε ΕΝΘΥΜΗΣΗ!!!

Όταν ήμασταν μικροί δεν μπορούσαμε να διαχειριστούμε κάποιες δύσκολες καταστάσεις, και είναι απόλυτα λογικό, δεν είχαμε τα εργαλεία να τις διαχειριστούμε. Παρατηρείται όμως το εξής «παράλογο», όταν μεγαλώσουμε, κι ενώ έχουμε όλα τα εργαλεία, συνεχίζουμε να νιώθουμε ανίκανοι να τις διαχειριστούμε!! Ο λόγος;

Ελληνικότητα

Άκουσα μια πολύ όμορφη λέξη «αλλοκεντρισμός» η οποία είναι η αντίθετη του «εγωκεντρισμός». Αποδίδεται στον Έλληνα διότι εκείνος ΕΜΦΑΝΙΣΕ την έννοια (δεν έφτιαξε απλά την λέξη, αναδείχθηκε το νόημά της από την στάση του).

Μία από τις στάσεις που αναδείκνυε τον αλλοκεντρισμό ήταν ότι οι Έλληνες πάλευαν, όχι για τους ίδιους, αλλά για τις επόμενες γενεές.

Το μέσον το ιδεατόν

Ο άνθρωπος πρέπει να ΚΟΙΤΑ (κατάματα) το ηθικό που του υπαγορεύει η συνείδησή του. (Να μην το κοντράρει, να μην προσπαθεί να το μεταλλάξει, ή να το αναιρέσει, ή να το ξεχάσει, ή να το κρύψει.) Κοιτώντας το κατάματα να αναρωτηθεί αν ΘΕΛΕΙ να το κάνει. Αν δεν θέλει δεν πρέπει να το κάνει. Αν θέλει, τότε να το κάνει μέχρι του σημείου που δεν τον φθείρει. Αν αντιληφθεί ότι φθείρεται να το σταματήσει. (Το ηθικό -αναγκαστικά- αυξάνει τον άνθρωπο. Στην περίπτωση που τον λιγοστεύει ευθύνεται ο λόγος που το κάνει -ο λόγος είναι λάθος, όχι αυτό που του υπαγόρευσε η συνείδησή του.)

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ

Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου. 
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά,  σε έλλειψη οξυγόνου και σε  πλήρη μαρασμό;

 Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!

Ποια είναι η σωστή στάση ζωής

Σωστή θα πούμε τη στάση εκείνη που έχει θετικά αποτελέσματα για τον ίδιο τον άνθρωπο, αλλά όχι μόνο πρόσκαιρα. Το αντίθετο, όσο περνάνε τα χρόνια τόσο το όφελος θα αυξάνεται.

Τα πράγματα θα αλλάξουν άρδην και εν ριπή οφθαλμού (προσδεθείτε)

Αυτό που θα αλλάξει είναι: Θα ΑΝΑΓΚΑΣΤΕΙ ο ατομιστής να γίνει ευσυνείδητος.

Πώς θα γίνει αυτό το μαγικό; Η κανονική απάντηση είναι: Νομοτελειακά. Αλλά… δεν θα το αφήσω έτσι το θεματάκι, να ίπταται, για να θεωρηθεί διακαής πόθος ουτοπικών/αιθεροβάμωνων, οπότε -και με μεγάλη μου χαρά- επεξηγώ:

Υπάρχει ένα παιδικό παιχνίδι που λέγεται «Το κορόιδο». Πετάει τη μπάλα το ένα παιδάκι στο άλλο κι όταν ειπωθεί το στοπ, το παιδάκι στου οποίου τα χέρια έμεινε η μπάλα είναι το κορόιδο.

Να μην απορούμε καθόλου

Παρατηρείται το εξής, κάποιος που κάνει αυτό που κάνει όλος ο κόσμος, έχει την ευθύνη της επιτυχίας, αλλά για την αποτυχία του ευθύνεται κάποιος άλλος. Πώς γίνεται αυτό;

Κάπνισμα

Το τσιγάρο, όπως και το αλκοόλ είναι κάκιστες έξεις. Όπως όμως και το να το ρίχνει κάποιος στο φαί! (Υπάρχουν επίσης και καθόλα υγιεινές συνήθειες, που όμως γίνονται για τον ίδιο λόγο, και οι οποίες αποβαίνουν το ίδιο καταστροφικές για την υγεία του ανθρώπου -ακριβώς όσο το τσιγάρο-, όπως: το σεξ, η δουλειά κλπ. Θα γίνει πιο κατανοητό παρακάτω.)

Για όσους δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζονται

Εκτός από την αίσθηση ντροπής, που αφορά μόνο λίγους -τους ηθικούς- προκύπτει και μία άλλη κατάσταση, που αφορά τους άλλους, τους ανήθικους, κι αυτή είναι: Αυτό που ισχυρίζεται δεν μπορεί να το σηκώσει.

Θα το πάω πλαγίως.. Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθώ τα βίντεο που αναρτά το διαδικτυακό κανάλι Φρυκτωρίες, με ομιλίες μελετητών πάνω στα αρχαία κείμενα. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ασχοληθεί πολλά χρόνια με αυτά, έχουν δηλώσει το εξής: Κάθε φορά που διαβάζουν ΤΟ ΙΔΙΟ κείμενο, άλλα πράγματα καταλαβαίνουν (πράγματα νέα, που δεν αναιρούν τα παλιά, προσθέτουν σε αυτά).

Ντροπή

Είδα ένα βίντεο με δύο αξιαγάπητες νεαρές κοπέλες που σπουδάζουν στο Πεκίνο και διαφημίζουν τις ομορφιές της Ελλάδας. Αφορά αποσπάσματα από τις περιηγήσεις τους, δείχνει τις κοπέλες χαρωπές να λένε «είμαστε στον Εθνικό Κήπο», «είμαστε στα Αναφιώτικα», «είμαστε στη Σαντορίνη», «είμαστε στην Κύπρο» και ωπ.. πώς δεν έγινε διπλωματικό επεισόδιο; (Τις φαντάστηκα στην Πόλη να λένε «είμαστε στην Αγιά Σοφιά».)

Θεμελιώδης Κανόνας

(αφορά σε ολόκληρη την ανθρώπινη ύπαρξη)

Πριν τον κανόνα να πούμε ότι ό,τι έχει τεθεί και τηρείται ως θέσφατο, είναι το αντίθετο του σωστού. Θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα την παιδεία: ως κολώνα-βάση της έχει την παπαγαλία, η οποία παπαγαλία καταστρέφει την κρίση του ανθρώπου. Που σημαίνει ότι πηγαίνει το άτομο πλήρως ικανοτήτων να μορφωθεί και αποφοιτεί με κατεστραμμένες όλες τις εγγενείς ικανότητές του.

Για τους συγγενείς των αποθανόντων στην κρίση

Όταν αφορά θάνατο γέροντα πες: • Να τον θάψει η πολιτεία με λεφτά από την σύνταξη που του έφαγε (ή ποτέ δεν του έδωσε).

Και για γέροντες, αλλά και γενικά: • Ποιους θάβει δημοσία δαπάνη η πολιτεία; Τους πλούσιους! Τα ΘΥΜΑΤΑ της κρίσης ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να θάψει δημοσία δαπάνη η πολιτεία! Κι όχι μόνο να τους θάψει δημοσία δαπάνη, αλλά και με τιμές ήρωα! Με τη σημαία τυλιγμένη στο φέρετρο και να παίζουν μπαλωθιές τα στρατά!

Ποιος ΔΕΝ επιτρέπεται να μιλά (και σήμερα και πάντα)

Αυτός που ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΞΗ τις μεγαλοστομίες του.

Θα μπορούσε έτσι απλά να τεθεί και να γλιτώναμε το μαρτύριο της παπαρολογίας, όμως παρότι δείχνει ευκολοκατανόητο, δεν γίνεται. Όλοι κατανοούμε την ορθότητα της φράσης, κανείς όμως δεν καταλαβαίνει ότι αφορά τον ίδιο, όλοι πιστεύουν ότι αφορά ΜΟΝΟ όλους τους άλλους.

Λόγω αυτού χρήζει περαιτέρω αναλύσεως:

Σε ποια περίπτωση ΔΕΝ προάγεται αυτός που αναζητά την αλήθεια

Όταν ενστερνίζεται την αλήθεια κάποιου άλλου. 

(Αυτή είναι η απάντηση, ό,τι ακολουθεί είναι επεξηγηματικό).

Να πούμε για αρχή τι σημαίνει «προάγεται». Ας δούμε τα οφέλη της αναζήτησης μέσα από τους αρχαίους μας πρόγονους: 1. ήταν κύριοι του εαυτού τους 2. πίστευαν στον εαυτό τους 3. είχαν όλη τους τη δύναμη 4. αυξημένη αντίληψη (αυτά αρκούν). Τα συγκεκριμένα οφέλη είναι το προϊόν της αναζήτησης απαντήσεων, που κανονικά θα έπρεπε όποιος αναζητεί να τα έχει (καρπώνεται). Αν δεν τα έχει.. κάτι κάνει λάθος, ε;

Η Δικαίωση

(Έρχεται από τον ίδιο τον άνθρωπο και αφορά αποκλειστικά -μόνο- τον εαυτό του.)

Το 99% των ανθρώπων όταν καλούνται να πάρουν μία απόφαση απομονώνουν το ζήτημα, κρατούν μόνο ό,τι τους αφορά, και το δίλημμα παίζεται ανάμεσα στα «μπορώ/δεν μπορώ», «θέλω/δεν θέλω». Ενώ σχεδόν ποτέ (κανένα ζήτημα) δεν αφορά μόνο τους ίδιους.

Να πάρουμε για παράδειγμα το θέμα της έκτρωσης. Το 99% των ανθρώπων επιλέγει με γνώμονα το θέλω ή δεν θέλω/μπορώ δεν μπορώ. Τι θα συμβεί αν σκεφτεί ότι δεν αφορά η απόφαση μόνο τον ίδιο; Στην περίπτωση τώρα που συνυπολογίσει ΚΑΙ τον άνθρωπο που πρόκειται να γεννηθεί, το δίλημμα αλλάζει, γίνεται: από τη μία θα βάλει τα «θέλω δεν θέλω/μπορώ δεν μπορώ» του και από την άλλη τα «μου επιτρέπεται;/έχω το δικαίωμα;» Λίγο πιο πολύπλοκο τώρα ε;