(2) Το παρελθόν σε κατατρέχει γιατί δεν έχει παρέλθει

«Μια ζωή πολεμώ», «μια ζωή με πολεμούν», «μια ζωή παιδεύομαι», «μια ζωή πρέπει να επεξηγώ», «μια ζωή προβλήματα λύνω», «μια ζωή με εκμεταλλεύονται», «μια ζωή την αχαριστία τρώω στην μάπα», «μια ζωή με προδίδουν» κλπ.

Αν το πρόβλημα που σε ακολουθεί σε όλη σου τη ζωή είναι πχ ότι κανείς δεν σε καταλαβαίνει και δεν σε νοιάζεται, παρατηρείς ότι με την παραμικρή αφορμή ΟΟΟΟΟΟΛΟ το παρελθόν μαζεύεται και προστίθεται και κάνει την αφορμή βουνό. Θα την πληρώσει δηλαδή αυτός που σήμερα «δεν σε νοιάστηκε» ΚΑΙ για όλους όσους μέχρι σήμερα δεν σε έχουν νοιαστεί. Αυτό σημαίνει το «με κατατρέχει το παρελθόν». Κι ο λόγος που δεν παρέρχεται είναι γιατί.. είναι ΠΑΡΟΝ!

Η διαδικασία της αλλαγής (1)

(είναι για όλους ίδια, γιατί είναι κοινός ο παρανομαστής)

Για να κάνεις κάτι εκτός φύσης σου (δεν συμφωνείς, δεν σου αρέσει) καταβάλεις προσπάθεια. Όσο συνεχίζεις να το κάνεις, όλο και περισσότερο κουράζεσαι. Λίγο πριν το σημείο εξαντλήσεως όμως γίνεται κάτι «μαγικό», έρχεται η στιγμή που παύεις να προσπαθείς. Η ενάντια στην φύση σου πρακτική βγαίνει ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ, από μόνη της.

Όταν πράττεις το αντίθετο αυθόρμητα σημαίνει ότι το μετέτρεψες σε ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ. Για να καταφέρεις να κάνεις το αντίθετο φύση σου χρησιμοποίησες ΜΟΝΟ την ΣΥΝΗΘΕΙΑ.

Επειδή ο άνθρωπος χρειάζεται λύση πρακτική….

Πριν την πρακτική, η θεωρητική: Τα προβλήματά μας θα λυθούν όταν διορθώσει ο καθένας τον εαυτό του. Παρακίνηση χρειάζεται μόνο αυτός που δεν πιστεύει ότι μπορεί να κάνει κάτι. Και δεν το πιστεύει αυτός που δεν ξέρει την δύναμή του. Την δύναμή του ο καθένας πρέπει να βρει. Και θα την βρει, αν φτιάξει τον εαυτό του.

Η λύση η πρακτική: Άρχισα τον αγώνα με το που μπήκαμε στο δντ, ήξερα ότι ήταν στημένη η κρίση, ότι πρόκειται για πόλεμο, ότι θα ξεπουλήσουν την χώρα και μου γύρισε το μυαλό. Πολύ κοντό φιτίλι έχεις ρε Στεφανία, μου είχε πει ένας φίλος. Γιατί εγώ φούντωσα από την αρχή και δεν έμεινα στ' αυγά μου, όπως οι πολλοί;

Η λύση είναι να μείνεις και να παλέψεις, δεν υπάρχει άλλος τρόπος

Ο Έλληνας που έφυγε την περίοδο της κρίσης να ζήσει σε άλλη χώρα δεν διαφέρει σε τίποτα από τον Σύριο που παράτησε την πατρίδα του σε καιρό πολέμου. Όσο κρίνεται ο ένας κρίνεται κι ο άλλος.

Να πούμε για το θεάρεστο έργο της εκκλησίας;

Η εκκλησία λαμβάνει χρηματοδότηση για το «αλληλέγγυο» έργο της από το κράτος. Από εσένα δηλαδή. Για το ίδιο έργο/σκοπό η εκκλησία ζητάει επιπλέον και την συνεισφορά των πολιτών, ΠΑΛΙ τη δική σου δηλαδή. Το φιλανθρωπικό έργο της εκκλησίας το χρηματοδοτείς εξολοκλήρου εσύ! Δεν έχεις δει φαντάζομαι κανέναν παπά να βγάζει από την τσέπη του χρήματα και να τα δίνει στους φτωχούς!!! Που και τα χρήματα της τσέπης του (τον μισθό του) πάλι ΕΣΥ του τα δίνεις!! Και όχι μόνο δεν βάζει ο παπάς το χέρι στην τσέπη του, παρά καταχράται και τα χρήματα/είδη που προορίζονται για τους αναξιοπαθούντες!  

(Αλήθεια κρατάνε βιβλία οι παπάδες; Λογιστικά εννοώ, εσόδων εξόδων, όπως οι λοιπές ΜΚΟ που ελέγχονται, για να δούμε πόσα από τα χρήματά ΣΟΥ πάνε στον ιερό σκοπό της στήριξης των συνανθρώπων μας που έχουν ανάγκη, και πόσα απ’ αυτά τα βάζουν οι ανίεροι φιλάνθρωποι στην δική τους τσέπη; )

Οι αλληλέγγυοι πού μένουν, με τίνος λεφτά τρώνε;

Να το δούμε κι από την άλλη την πλευρά. Πώς θα σου φαινόταν αν ο φιλοξενούμενός σου άρχιζε να διαφεντεύει; Να παίρνει τις αποφάσεις αυτός μέσα στο σπίτι σου; Για σένα και για την οικογένειά σου και για το σπίτι σου; Πώς θα το διαχειριστείς, πώς θα φας, πώς θα ζήσεις; Έναν τέτοιο φιλοξενούμενο θα τον θεωρούσες ΑΧΑΡΙΣΤΟ!! ΘΡΑΣΥΤΑΤΟ!!! ΣΚΑΤΑΝΘΡΩΠΟ!! Και ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΞΑΝΑΕΒΑΖΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ!!

Η περιβόητη φιλοξενία των αρχαίων Ελλήνων

(Να πούμε και το οξύμωρο, αυτοί που σαν καραμέλα την χρησιμοποιούν ΔΕΝ ΕΚΤΙΜΟΥΝ την ιστορία των Ελλήνων -δεν πιστεύουν ούτε σε πατρίδες ούτε σε ιστορία.)

Οι αρχαίοι Έλληνες φιλοξενούσαν ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΥΣ!!!! και για το ΜΙΚΡΟ χρονικό διάστημα, που έκαναν το πέρασμά τους από την χώρα μας.

Ο καθένας μας είναι πολύ φιλόξενος όταν έχει επισκέπτες, που θα μείνουν σπίτι του 2 μέρες, άντε το πολύ μία βδομάδα. Αν σου κάτσει ο άλλος έναν μήνα;;;;; Αν κάτσει ένα χρόνο;;;;;; Αν κάτσει ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ;;;;; Θα τον φιλοξενείς; Και άλλη ερώτηση: Με χαρά;;;;

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι με χαρά θα φιλοξενούσαν τους περαστικούς ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ;;;

Η αλληλεγγύη των λαών

Το σπίτι μου έχει τοίχους. Με τον γείτονά μου, με τον οποίο συνορεύω, μπορεί να έχουμε τον τοίχο κοινό, αλλά δεν έχουμε κοινό το σπίτι.

Επίσης, ως άνθρωπος είμαι πολύ φιλόξενη, όποιος έρχεται σπίτι μου νιώθει σαν να είναι δικό του. Σε περιόδους δε που λείπω δίνω τα κλειδιά μου χωρίς δεύτερη σκέψη και πολλοί το έχουν οικειοποιηθεί. Πού όμως τα δίνω; Τα κρεμώ στην εξώπορτα; ο οιοσδήποτε μπορεί να το οικειοποιηθεί; Δεν είμαι αγία οπότε όχι, δίνω τα κλειδιά του σπιτιού μου ΜΟΝΟ σε όσους το αξίζουν, αλλά και θα εκτιμήσουν την γενναιοδωρία μου, αλλά και θα τιμήσουν το σπίτι μου.

Υπάρχει επίσης κι αυτό που λέμε προσωπικά δεδομένα που προστατεύονται (εξ ου και η ύπαρξη των τοίχων), όπως αντίστοιχα υπάρχουν και απόρρητα εθνικά θέματα (ΕΤΝΑ)..

πεφταστέρια...

 Mάς έκλεισαν μέσα σ'ένα γιγάντιο θόλο. Η καθημερινότητά μας, η πραγματικότητά μας, υπακούοντας στους κανόνες του εγκλεισμού, έγινε αυτή που μας υποδεικνύουν ότι είναι η μοναδική που μπορούμε να έχουμε.

Η Ιστορία παραχαράκτηκε. Το παρόν μας απώλεσε τη στιγμή από το φόβο του μέλλοντος και την άγνοια του παρελθόντος. Οι έννοιες αποτρελάθηκαν και οδηγήθηκαν σε "θεραπεία" και επαναπρογραμματισμό μέσα σε ιδιωτικά ψυχιατρεία και εργαστήρια των φέουδων της "πραγματικότητας" και της ορθότητάς της. Οι λέξεις μάς εξαπάτησαν. Οι ορισμοί μάς απονέκρωσαν.

Το πρόβλημά σου δεν θα λυθεί επειδή καταβάλεις προσπάθειες να το λύσεις

Θα λυθεί όταν καταλάβεις.

Για να αντιληφθείς το πρώτο σκέλος, δες τη ζωή σου. Το πρόβλημα είναι σαν ένα μπερδεμένο κουβάρι και εσύ τραβάς από την άκρη για να ισιώσεις το σκοινί, για να ξεμπλεχτεί. Παρατηρείς ότι κάθε φορά, απ’ όποια πλευρά κι αν το πιάσεις, όση προσπάθεια και να καταβάλεις, κι εκεί που νομίζεις ότι κάτι καταφέρνεις, έρχεται ένα μαγικό χέρι τραβάει από την αντίθετη φορά το σκοινί και στο ξανακάνει κουβάρι. Και κάθε φορά στο αφήνει όλο και χειρότερα μπλεγμένο.

Δημόσιοι λειτουργοί

Οι δικαστικοί λένε ότι ο μισθός τους πρέπει να είναι υψηλός. Ο λόγος της αυτής απαιτήσεως έχει να κάνει με την ιεραρχία αλλά κυρίως για να μην μπορεί η δικαστική αρχή να ελεγχθεί. Σύμφωνοι, ΟΜΩΣ.. Αν η δικαιοσύνη δεν μπορεί να δικαιώσει τον αγώνα των πολιτών, αν η δικαιοσύνη δεν μπορεί να σταματήσει την χούντα, αν η δικαιοσύνη δεν μπορεί να στείλει φυλακή τους προδότες, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ!!!! Σημαίνει ότι δεν εκπροσωπούν το ιερό τους λειτούργημα, σημαίνει ότι δεν έχουν την δύναμη που ο βαθμός στην ιεραρχία τούς δίνει, ΑΡΑ, γιατί να πληρώνονται περισσότερο από τον τελευταίο πολίτη;;;;;

Νόμοι εναντίων Δικαίου

Την 4η φορά που με κάλεσαν για ανάκριση είχα ήδη καταλάβει τον εμπαιγμό (ήτοι: το μόνο που νοιάζει τους δικαστικούς είναι να απαλλαχτούν! στο μόνο που αποσκοπούν, μέσω της ανακρίσεως, είναι να φύγει από πάνω τους η υπόθεση), ρώτησα λοιπόν την ανακρίτρια τι θα μπορούσα να κάνω για να εκδικαστεί η υπόθεσή μου; Να σας ρίξω μία μπάτσα να με βάλουν μέσα; Να καταστρέψω το γραφείο σας για να με συλλάβουν; Τι να κάνω για να συλληφθώ ώστε ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΚΗ;;; (Φυσικά τα εννοούσα αυτά που έλεγα.)

Αμφιβολία

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν σε βάθρο την αμφιβολία, επειδή.. δίνει το δικαίωμα της επιλογής!

Όταν είσαι σίγουρος για κάτι δεν έχει καμία αξία το ότι το διάλεξες. Όταν βρίσκεσαι σε δίλημμα, όταν η απόφαση είναι δύσκολη για να παρθεί, τότε, αυτή σου η απόφαση, σε κάνει αυτό που είσαι.

Αρχείο καταγγελιών

Σημείωση: Επειδή οι υποθέσεις μου δεν εξετάστηκαν δεν σημαίνει ότι τσάμπα τις έκανα. Ό,τι έχω κάνει για τον αγώνα είναι το όπλο μου! Μπορεί να μην νικάω, αλλά δεν με νικούν ούτε κι αυτοί! Όποιος κι αν μου επιτεθεί (τράπεζα, πολιτεία, δεη κλπ) εγώ θα νικήσω. Για να με αναγκάσουν να «συμμορφωθώ» θα πρέπει να αποφανθεί η δικαιοσύνη, που αυτό σημαίνει ότι θα μπουν στο τραπέζι ΚΑΙ οι δικές μου υποθέσεις!

Όσα φέρνει η ώρα… / Εντατικά ταχύρυθμα

….δεν τα φέρνει ο χρόνος, που λέμε. Η ρήση χρησιμοποιείται συνήθως για άσχημα συμβάντα, πχ εκεί που τα έχεις όλα, πετάς στα σύννεφα, είσαι αρχηγός, τρως μία ξεγυριστή, έναν θάνατο δικού σου πχ, και σου ‘ρχεται ο ουρανός σφοντύλι. Από το πουθενά, χωρίς να το περιμένεις, σκας σ’ έναν άλλο κόσμο, που δεν ήξερες μέχρι πρότινος καν ότι υπήρχε.

Κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αλλά στο θετικό του, θα αλλάξει και η ανθρωπότητα. Και δεν θα χρειαστεί ούτε ώρα, η αλλαγή θα κρατήσει όσο ένα μπλινκ (κλείσιμο ματιού). Και θα είναι τόσο ξαφνική και τόσο καίρια, όσο στον θάνατο -βλ. παραπάνω.

Είναι προς ίδιον όφελος το να ασχολείται ο καθείς με το να ισιώσει την δική του καμπουρίτσα

Τον ίδιο συμφέρει, βρίσκεται σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι αυτών που ασχολούνται με το να ισιώσουν τις καμπούρες των άλλων, γιατί; Έχει να κάνει με την θέαση. Επεξηγώ την θέαση:

Τι εστί αθανασία

Και η αθανασία όπως και η ελευθερία είναι αίσθηση, κι όπως όλα όσα είναι αίσθηση εκτός του ότι δεν επεξηγούνται, έχουν κι άλλες «δυσκολίες», όπως το ότι δεν μεταβιβάζονται και το ότι δεν μπορεί κάποιος ανάξιος να τα έχει (καρπωθεί). Ακόμα δηλαδή κι αν φανερωθούν, ακόμα κι αν γραφτεί ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί να τα φτάσει, ακόμα κι αν κατά γράμμα κάποιος τον ακολουθήσει, δεν θα μπορέσει να τα κάνει δικά του, ΑΝ ο ίδιος δεν είναι άξιος.

Πριν πιάσουμε τα περί αθανασίας ας δούμε τι εστί άξιος.

Ελευθερία

Να πούμε εκ πρώτης ότι η ελευθερία είναι αίσθηση, όχι κατάσταση, μετρήσιμη (και στην φυλακή ελεύθερος μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος), κι ως εκ τούτου δεν γίνεται με λέξεις να περιγραφεί. Παρ’ όλα αυτά μπορώ να περιγράψω και να καταλάβει ο καθένας τι εστί, ακόμα κι αν ποτέ ο ίδιος δεν το έχει αισθανθεί, χρησιμοποιώντας (τι άλλο;) το φωτεινότερο φως που υπάρχει, αυτό του σκότους (βλ. http://upogia-taxi.blogspot.gr/2016/09/blog-post_9.html)

Στο ανωτέρω κείμενο γράφω: τα διλήμματα -αμφιβολίες- είναι υπεύθυνα για την αίσθηση της ανελευθερίας σου..

Πάμε λοιπόν να δούμε τι εστί ανελευθερία.

Δημοκρατία με λαό όχλο, δεν έχει την έννοια με/για την οποία η λέξη φτιάχτηκε

Σου έχει τύχει κάποιος δικός σου άνθρωπος να λέει, ευθαρσώς και μπρος στην μούρη σου, ψέματα, με τέτοια αληθοφάνεια που μέχρι κι εσύ ο ίδιος, που ήσουν μάρτυρας των γεγονότων που ιστορεί, να πειστείς για την αληθοφάνεια των λεγομένων του;

(Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι η αληθοφάνεια δεν μετατρέπει το ψεύδος σε αλήθεια, ψεύδος συνεχίζει να είναι.)

Για αρχή να πω ότι ένα ψέμα μπορεί να γίνει πιστευτό, όχι μόνον από αυτόν που «μόνο ό,τι βλέπει καταλαβαίνει», αλλά κι από έναν άνθρωπο που από διαίσθηση «πιάνει» ό,τι κρύβεται πίσω από τα λόγια.

Το μαύρο σκότος είναι αυτό που αναδεικνύει το αληθές, κι όχι το φωτεινό φως

Αλληγορική επεξήγηση: Διότι το νυχτερινό φως είναι πολλαπλάσια δυνατότερο (βλ. φως Άρτεμις εδώ http://upogia-taxi.blogspot.gr/2016/09/blog-post_86.html)

Παρότι κανείς μας δεν υπολήπτεται τα βάσανα, τον πόνο του θανάτου, και γενικά όλα τα άθλια που βιώνει, αυτά θα του χαρίσουν το φως του! Κι όσο πιο μεγάλα βάσανα, όσο πιο μεγάλο σκοτάδι, τόσο πιο έντονα τα πάντα φωτίζονται!

Η απάντηση γιατί η Δήλος δεν κατοικείται

(Σε αυτό θα δεις και πώς συνεργάζονται με απόλυτη αρμονία -χωρίς τσακωμούς δηλ.- η θεϊκή με την ανθρώπινη πλευρά, έχοντας κι οι δυο για εργαλείο τον νου.)

Λαμβάνω διάφορα μέιλς, τα περισσότερα τα διαβάζω για να μάθω πράγματα γι’ αυτόν που μου τα στέλνει (τι πρεσβεύει, σε τι φάση βρίσκεται κλπ).

Παρορμητισμός / Συνειδητότητα

(Το «παρορμητισμός» εδώ το χρησιμοποιώ με την κακή του έννοια, δηλ. κάνω ά-σκεφτα ό,τι κατέβει στην γκλάβα μου. Το «συνειδητότητα» το χρησιμοποιώ με την έννοια που έδωσα για την ζωή στο κείμενο http://upogia-taxi.blogspot.gr/2016/09/blog-post_1.html

«Ζω σημαίνει φέρνω το αποτέλεσμά που έχω έρθει για να φέρω, εις γνώση μου και με την σύμφωνη γνώμη μου.»)

Αλήθεια σημαίνει (=) α (στερητικό) + λήθη

Δεν ήξερα από πού προέρχεται η λέξη, το είδα σ’ ένα βιβλίο που μόλις τελείωσα.

Αν δεχτούμε ότι οι αρχαίοι πρόγονοι ήταν φωτισμένοι άνθρωποι (με την έννοια του «φωτισμένοι»: έβλεπαν ΚΑΙ ό,τι δεν υπάρχει, με την έννοια του «ό,τι δεν υπάρχει»: πέραν αυτών που με τα μάτια μπορείς να δεις), αυτό θα σήμαινε ότι δεν έδωσαν στην έννοια αλήθεια τυχαία αυτήν την λέξη.

Καταγγελία για τα διόδια

Ο λόγος που απέστειλα την κάτωθι καταγγελία, στους καθόλα υπεύθυνους, δεν είναι για να πάρω τα χρήματά μου πίσω ή/και για να αποζημιωθώ.

Ο λόγος που την έκανα είναι για να την έχω κάνει.

Τι σημαίνει «για να την έχω κάνει».

Όταν πιστεύω κάτι, έχω μία άποψη, κάποιες αρχές, κάποιες αξίες, και ΔΕΝ τις δηλώνω, δεν τιμώ τον εαυτό μου.

Επίσης, αν τις αρχές και τις αξίες μου τις δηλώνω σε όλους τους άλλους πλην τους καθόλα υπεύθυνους, συνεχίζω να μην με τιμώ. (Είναι ο λόγος που όσο κι αν φωνάζεις για το δίκιο σου δεξιά κι αριστερά, ποτέ η ψυχή σου δεν καλμάρει.)

Τι αγώνα μπορεί ο συνταξιούχος να κάνει, για τα ψίχουλα που παίρνει (ή που δεν καν παίρνει)

Πριν την πρόταση, κάτι ενημερωτικό..

Τα ποσά που οι δυνάστες μας δίνουν, δεν μας τα χαρίζουν. Τα ζητάνε πίσω πολλαπλάσια, με τους τόκους. Μας δίνουν λοιπόν πες 3 δις, θέλουν πίσω πες 30 δις. Για να τα «βγάλει» η κυβέρνηση και να τους τα δώσει, βάζει μέτρα. Έχουν συμφωνήσει το λοιπόν ότι την τάδε του Σεπτεμβρίου, η Ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να τους καταβάλει 30 δις. Για να τα μαζέψει βάζει τάδε φόρους, που θα τους αποφέρουν πες 800 εκατ., θα κάνει περικοπές στους τάδε θα μαζέψουν άλλα 800 εκατ., θα αυξήσει πες τα τέλη, άλλα 800 εκατ. κλπ, κλπ. Βάζει δηλ. τόσα εισπρακτικά μέτρα ώστε να του βγουν τα κουκιά, να μαζέψει δηλ. το ποσό του Σεπτεμβρίου.