Ενάντια στο τέρας της "Μηχανής"

Η "Μηχανή!" Πολυπλόκαμη, μεταλλική και παγωμένη, παρεισφρήσασα σε κάθε σάλεμα της ανθρώπινης υπόστασης, παγώνοντας οποιαδήποτε προοπτική αυτογνωσίας κι αυτο-επίγνωσης. Και αμείλικτη στο τίμημα που καλείσαι να πληρώσεις άπαξ κι εμπλέκεσαι στα γρανάζια-και πώς να μην εμπλακείς από τη στιγμή που γεννιέσαι και σε υποδέχεται μια σειρά από κωδικούς "ενσωμάτωσης" στα τεφτέρια και τις καταχωρήσεις της γήινης λογιστικής ψευδαίσθησης που αποκαλείται ως "θαύμα της ζωής"; Μέσα σε συνθήκες που μόνο θαύμα δεν θυμίζουν, πιότερο ομοιάζουν με κλουβιά ζωολογικού κήπου για δίποδα ζωντανά και ρωμαϊκές αρένες αρρωστημένης διασκέδασης των "πατρίκιων" μέσα σε έναν κόσμο πληβείων και συγχρόνως μονομάχων. Μέσα στην ατέρμονα ενεργοβόρα κίνηση των γραναζιών της-πόσοι δύνανται πραγματικά να της ξεφύγουν και πόση ενέργεια απαιτείται για την καθημερινή αποστασιοποίηση; Γινόμενοι όλοι μας σχεδόν, όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε γιατί αυτό δεν βολεύει τα πολυπρόσωπα "εγώ" μας, κομμάτι της ίδιας της Μηχανής...

Τιμή και εξαίρεση

Είναι πολλοί χτίστες και χτίζουν διάφορα. Κι εσένα σου έχει ανατεθεί το πιο δύσκολο, ένα έργο ανυπέρβλητο, που δεν βγαίνει. Το κάνεις με την μία μέθοδο δεν βγαίνει, πας με την άλλη δεν βγαίνει, έχεις δοκιμάσει όποια μέθοδο υπάρχει και δεν βγαίνει. Η κούραση απερίγραπτη, η απελπισία, το αδιέξοδο..

Δεν μπορείς όμως να προσπεράσεις την εξαίρεση που έχει γίνει. Την τιμή, που έδωσε να αναλάβεις αυτό το θαυμαστό έργο, εσύ.

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΔΕΙΟΣ ΚΙ ΟΡΦΑΝΟΣ..

Μου λέει μια φίλη, έλα τόσα έχεις γράψει, γιατί κάνεις μούγκα στη στρούγγα όσον αφορά το προσφυγικό... Ναι, κοντεύει να κρασάρει το μυαλό μου από τις σκέψεις πάνω σ΄αυτή τη τραγωδία αλλά να γράψω τι και για ποιον? Βρίσκομαι σε μια δυσάρεστη θέση να είμαι από εκείνους που είναι εκτός "εμμονών" καθε είδους. Και σ΄αυτή την εποχή που γύρω εκτός από τη πορτοκαλέα ανθίζει η σκατοψυχιά, οι άνθρωποι με εμμονές, είναι ασφαλείς. Είτε από τη μια πλευρά του κάθε φράχτη αν είσαι είτε από την άλλη οι παρωπίδες και η ηλιθιότητα είναι ευλογία για τη ψυχική υγεία. Βάζεις τη κασέτα του μυαλού να παίζει και κοιμάσαι τον ύπνο του δικαίου....

Το ζητούμενο είσαι εσύ

Η φοβερή διαπίστωση είναι ότι αν κάποιος σε ζορίσει να κάνεις κάτι, ο εαυτός σου δεν θα πάθει τίποτα. Αν εσύ ζορίσεις τον εαυτό σου, μόνο τότε παθαίνει.

Όταν σε ζορίζει κάποιος ή κάτι, κι εσύ μετά (και λόγω αυτού) ζορίσεις τον εαυτό σου, σημαίνει ότι έχεις πειστεί. Σ’ αυτό (εκεί που πείθεσαι) θα βρεις το πρόβλημά σου (αυτό που έχεις να φτιάξεις).

Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΕΔΩ.

Μας απειλούν με πτώχευση. Τι εννοούν άραγε με τη λέξη αυτή. Σκηνές αποκάλυψης όπου άνθρωποι θα σέρνονται στους δρόμους και θα ψάχνουν τα σκουπιδια? παιδιά που θα πεθαίνουν από τη πείνα, ηλεκτρικό κομμένο, ψυγεία αδειανά, άρρωστοι χωρίς γιατρία? Ναι αυτό είναι η πτώχευση στα μάτια τους σε χολυγουντιανούς όρους. Γιατί η πτώχευση που βιώνουμε η πλειοψηφία των πολιτών πλέον είναι ήδη εδώ. 

Ολοκλήρωση

Ο άνθρωπος μπορεί να είναι ο εαυτός του μόνο σε συνθήκες του γούστου του. Θα μπορούσε μόνιμα να είναι ο εαυτός του αν οι γύρω του και οι συνθήκες δεν τον ανάγκαζαν να γίνει ένας άλλος.

(δείχνει τόσο αστείο αν απλά τεθεί.. Κατά την εφαρμογή αλλάζουν οι διαστάσεις.)

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΗΤΑΝ ΑΠΛΟ.

Οταν έχεις πει τόσα πολλά, έχεις δώσει τόσες υποσχέσεις, έχεις τραβήξει κοντά σου ένα τόσο μεγάλο πλήθος φωνάζοντας από τα μπαλκόνια ξανά και ξανά , η ελπίδα έρχεται, τα μνημόνια φεύγουν , η Ελλάδα αλλάζει πορεία, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΠΟΡΕΙΑ ΕΣΥ, εκτός κι αν στο υποδείξουν οι ψηφοφόροι σου. Τα βρήκες σκούρα, σε πάτησαν κάτω, οι ύαινες ήταν λυσασμένες, πολύ ωραία. Βγαίνεις και κάνεις την παρακάτω δήλωση.

"πλειστηριασμοί σπιτιών": από την Ισπανία στην Ελλάδα της ανθρωπιστικής ισοπέδωσης!

...κάποιες επιλεγμένες εικόνες από Ισπανία, που η "κρίση των εξώσεών της" ήρθε και στην Ελλάδα των "αριστερών" και της εκχώρησης των κόκκινων δανείων σε distress funds και με τράπεζες όπως η Alpha Bank να υπογράφουν μνημόνια συνεργασίας με εταιρείες όπως η ισπανική Actua, μετρ των πλειστηριασμών.

H μόλις δύο χρονών Diana Sofia Melitton κάθεται έξω από το σπίτι της με τα πράγματα της οικογένειάς της, λίγο μετά την έξωση από το σπίτι τους με τη...δυναμική συνδρομή της αστυνομίας και κοιτάζει ακτιβιστή να "μπουκάρει" στο διαμέρισμα των γονιών της για να το ξανανοίξει! Bραβευμένη φωτο του φωτογράφου του Associated Press, Adres Kudacki

Όμορφος κόσμος εταιρικά πλασμένος

Ο υψηλόβαθμος υπάλληλος της ελληνικής έκδοσης της μεγάλης ασιατικής πολυεθνικής εταιρείας, μέσα στις πρώτες παγκοσμίως στον τομέα που δραστηριοποιείται, κοίταξε την κάρτα που τον είχε εφοδιάσει η εταιρεία του. Δεν σου γέμιζε το μάτι, δεν είχε σχεδόν τίποτε γραμμένο απάνω της και συνάμα είχε τα πάντα. Μέσα της. Για αυτόν και τη ζωή του. Τους αριθμούς που προσδιόριζαν και διαμόρφωναν την επαγγελματική και κοινωνική ζωή του σε κάθε της πτυχή.
Ξεφύσηξε. "Για σκέψου, αυτό είμαι εγώ!

Ένα ταινιάκι-θησαυρός: "Εγχειρίδιο οδηγιών για τη ζωή"...

 ένα βίντεο που αφηγείται μια ιστορία διανοητικής υπέρβασης! Μια βαθμιαία απαγκίστρωση, ως την πνευματική απελευθέρωση, από εκείνο τον ασφυχτικό κλοιό που καταδικάζει την ανθρώπινη ύπαρξη στο σκοταδισμό και τη μισαλλοδοξία...

Και μια συμβουλή της σοφίας του...δρόμου:

(και με τη σύμφωνη γνώμη της πιο προωθημένης επιστήμης) να ευχηθώ "καλή μας μόλυνση"!

Μην περιμένεις από εμένα ευχές που συναντάς και σε τυποποιημένες εορταστικές καρτούλες. Όχι γιατί δεν μου αρέσουν οι καρτούλες, που μπορεί να είναι και μικρά αισθητικά κομψοτεχνήματα.

Απεχθάνομαι όμως τα πρωτόκολλα συγκεκριμένων ημερών (και τα πρωτόκολλα γενικώς!), τα λόγια που ομοιάζουν με στρουθοκαμηλισμούς απέναντι στην επέλαση των αγριμιών, τις ευχές που παραμένουν αδρανείς μπροστά στις ανάγκες των καιρών για πράξη ή έστω ανάληψη ευθύνης του κάθε εμπλεκόμενου εαυτού στα διαστροφικά παιχνίδια του χρόνου που φεύγει και του νέου που έρχεται σε μορφή κόπιας του απερχόμενου.

για τους ανθρώπους που πλήττονται από τις εποχές αυτές..

(του καλού μου φίλου Ένοικου ανάμεσα στους κόσμους, στο "Ενάντια στην επιπεδούπολη")

"Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εποχή μας...προτιμά την εικόνα από το πράγμα, το αντίγραφο απ'το πρωτότυπο, την αναπαράσταση απ'την πραγματικότητα, το φαινόμενο απ'το είναι... Το ιερό για την εποχή μας είναι η πλάνη, το δε ανίερο είναι η αλήθεια. Για να το πούμε πιο καλά, το ιερό μεγαλώνει στα μάτια της στο μέτρο που μικραίνει η αλήθεια και μεγαλώνει η πλάνη, έτσι ώστε το αποκορύφωμα της πλάνης είναι γι'αυτήν και το αποκορύφωμα του ιερού"
Λούντβιχ Φόιερμπαχ, 1804-1872, πρόλογος στη δεύτερη έκδοση του περίφημου έργου του "Η ουσία του χριστιανισμού".

Βρισκόμαστε, εδώ και πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, γραπωμένοι από τα πλοκάμια εποχών παγκόσμιας εξαπάτησης. Απροκάλυπτα στυγνής. Εποχές που όπως έλεγε το 1948 και ο Τζωρτζ Όργουελ "το να λες την αλήθεια αποτελεί επαναστατική πράξη". Εποχές όπου η ωμή, κτηνώδης, σαρωτική πολυεθνική εκμετάλλευση έχει λάβει πρωτοφανώς ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ξευτυλίζοντας κάθε θεσμικό ελεγκτικό μηχανισμό προς όφελος της σωματικής και ψυχικής υγείας και των υλικών συμφερόντων των ανθρώπινων πληθυσμών.

Βουρ, για να το Δίκαιο δικαιωθεί

Μιλούσα με μια φίλη, της έλεγα ότι είναι άδικο αυτός που αγωνίστηκε, αυτός που πολεμά το σύστημα, αυτός που προσπαθεί για να αντιγυρίσει η κατάσταση, ο δίκαιος, ο ηθικός, αυτός να βάλλεται, αυτός να τρώει όλη την πούτσα. Και ανέφερα το κλασικό πλέον παράδειγμα της Μάρως (που παραιτήθηκε από δασκάλα). Γιατί να είναι αυτή που κουράζεται, αυτή που υπομένει, κι οι γονυπετείς συντηρούντες της σαθρότητας να ζουν σαν να μην τρέχει κάστανο;

Λέμε ότι οι σχέσεις των ανθρώπων είναι πολύ δύσκολες…

Υπάρχει ένας τρόπος να μην είναι. Οποιαδήποτε μορφή σχέσης, οποιουδήποτε χαρακτήρα, ηλικίας κλπ.

Ο ένας να κοιτάει τον άλλον! Αν ο καθένας μας κοιτούσε πώς να ευχαριστήσει τον άλλον, μέλημα του καθενός να ήταν η ευτυχία του άλλου, οι σχέσεις θα κρατιόνταν και πανεύκολα και τέλειες.

Ο κάφρος καλά κρατεί

Τελευταία ανακάλυψα ότι ο κάφρος δεν αλλάζει με την επεξήγηση. Ίσα ίσα που όσο του πετάς στα μούτρα το σωστό τόσο θα μάχεται να υπερασπιστεί την παπαριά του, κι όσο μάχεται να την υπερασπιστεί τόσο θα στεριώνει μέσα του, τόσο περισσότερο «καλά θα κρατεί».

Ακόμα πιο τελευταία ανακάλυψα κάτι επιπρόσθετο. Ο κάφρος καλά κρατεί λόγω της ανοχής/ανεκτικότητας των σωστών ανθρώπων! Για να έμενε μόνο με τους ίδιους του!

ΠΑΣΧΟΥΝ οι άνθρωποι που πράττουν λάθος. Όχι από τύψεις αλλά από το κενό που τους δημιουργείται.

Σίγουρα μπορούμε και καλύτερα

Αυτό αποδεικνύει ότι μπορούμε να είμαστε καλά μόνο όταν όλα είναι ρόδινα.

Σίγουρα μπορούμε και καλύτερα.

Αν όλος μου ο αγώνας έγκειται στο να ξαναέρθει το ρόδινο στη ζωή μου, ώστε/για να μπορέσω να γίνω πάλι καλά, δεν θα πω ότι είναι μάταιη ή άνιση μάχη. Θα πω ότι ακόμα κι αν την κερδίσω εγώ θα έχω χάσει.

ΟΜΟΡΦΗ ΝΥΧΤΑ..

ένα κείμενο αφιερωμένο σ΄αυτούς που ζούνε στις κορυφές του κόσμου...

Κάθησα στο παγκάκι της μικρής πλατείας και την άραξα. Τέντωσα τα πόδια και κοίταξα ψηλά αυτό τον χειμωνιάτικο ουρανό και χαμογέλασα. Οι κόποι μιας ζωής που είχαν στόχο να μην φτάσω πουθενα ένοιωθαν επί τέλους δικαιωμένοι. Δεν με μπορείτε να με εκβιάσετε. Ο πατέρας μου όταν ήμουν παιδί, αυτό μου είχε δώσει σαν συμβουλή κι ευχή. Να φέρεις τη ζωή σου έτσι ώστε να μην μπορεί να σε εκβιάσει κανείς...

Αυτές τις "άγιες ημέρες" που έρχονται μίλα μου για άλλα πράγματα...

Μη μου μιλάς για ζεστασιά μεταξύ των ανθρώπων, μέσα στο χειμωνιάτικο κρύο που τρέφεται με την αιθαλομίχλη πάνω από τις πόλεις θυτών και θυμάτων. Για να μην τραφεί με ξέψυχους από την ανάσα του ανθρώπους.
Mη μου μιλάς για ευτυχία! Μη μου μιλάς για χαμόγελα!

Δεν λείπει η γνώση, λείπει η κρίση

Αν πας κόντρα στο σύστημα θα σου επιτεθεί χρησιμοποιώντας άπειρα επιχειρήματα για να φανείς εσύ ο φταίχτης, για να σταματήσεις να αντιδράς, για να κερδίσουν (φυσικά). Αν σε πείσουν, σταματάς τη διαδικασία της σκέψης. Αν δεν σε πείσουν, αναγκαστικά, θα πρέπει να βρεις ισάριθμα αντεπιχειρήματα για να συνεχίσεις να τους παλεύεις, για να τους κερδίσεις (φυσικά). Ψάχνοντας για επιχειρήματα σκέφτεσαι. Διαμέσου της σκέψη αποκτάται η κρίση. 

Η κρίση είναι άσχετη με την γνώση. Η διαφορά τους βρίσκεται στο «μαθαίνω» και το «σκέπτομαι».

Η κρίση έχει να κάνει με το να μπορείς να διακρίνεις το σωστό από το λάθος, να αντιληφθείς αν κάτι ουσιαστικά σε ωφελεί, να προκαταβολικά δεις τα σε βάθος χρόνου αποτελέσματα κλπ.

Ποια είναι η λύση, τι μπορούμε να κάνουμε

Μιλούσα με έναν φίλο, είχε πάρει εξοπλισμό για την δουλειά του με δάνειο από την τράπεζα. Ενώ του έμενε ένα μικρό υπόλοιπο (ολόκληρο σχεδόν το ποσό το είχε αποπληρώσει), ήρθε η  στιγμή που δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στις δόσεις. Του έγινε κατάσχεση του εξοπλισμού και η τράπεζα του ζητάει και επιπλέον χρήματα! Έχει το θράσος να του ζητάει την αποπληρωμή του δανείου + τους τόκους, κι ενώ δεν έχει καν στην κατοχή του τον εξοπλισμό κι ενώ με τα λεφτά που έχει ήδη δώσει θα είχε αγοράσει από μόνος του δύο.

Στο έλεος των φιδιών: "Η ιδέα ότι η Δύση πολεμάει το ISIS ξεπερνάει το γελοίο..!"

(κλικάρετε πάνω στους τίτλους των συνδέσμων, που εμπεριέχουν τα αποσπάσματα που παρατίθενται, ώστε να διαβάσετε ολόκληρα τα κείμενα των αναρτήσεων...)

«Θα πρέπει να επιτεθείτε στους πολίτες, σε άνδρες, γυναίκες, παιδιά, αθώους ανθρώπους που δεν έχουν καμιά σχέση με τα διάφορα πολιτικά παιχνίδια. Ο λόγος είναι απλός: Πρέπει να αναγκαστεί το κοινό να στραφεί στο κράτος απαιτώντας μεγαλύτερη ασφάλεια». 
από την ανάρτηση Τρομοκρατία: Το υπερόπλο της Δύσης 

Ποιανού είναι το ISIS; Των Αμερικανών. Ποιοι το χρηματοδοτούν; Οι ΗΠΑ, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία. Με τι στόχο; Να ρίξουν τον Ασαντ. Γιατί; (συνεχίζει τον μονόλογό της η θεία) - για να αναδιατάξουν όλη την περιοχή των πετρελαίων και των υδάτων, απ’ τη Μοσούλη ως τον Κόλπο. Η Συρία έχει τα βουνά του Αφγανιστάν; όχι! είναι ίσωμα; είναι. Πόσους έχει το ISIS; 30.000 μαχητές; 50.000; Υπάρχει σοβαρός αστικός ιστός στις περιοχές που δρα, ώστε να κρύβονται ή να εξασφαλίζουν υποστήριξη; όχι! Αν λοιπόν ένας τακτικός στρατός χτυπούσε στο έδαφος αυτό το ασκέρι με τα ντατσούν, θα το διέλυε; Θα το διέλυε! Γιατί λοιπόν δεν το χτυπάνε οι Δυτικοί; Εχουν μήπως καμιά αναστολή που θα τους εμπόδιζε να κάνουν μιαν ακόμα «ανθρωπιστική εισβολή»; όχι!

Πώς μπορείς, χρησιμοποιώντας τον κανόνα, να φανερώσεις το δίκαιο

Θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα τον εξοργισμένο ματατζή: http://fonaklas.blogspot.gr/2015/11/blog-post_257.html

Το εντυπωσιακό δεν είναι οι αηδίες που έγραψε (το θράσος των υπαίτιων/συναινούντων περισσεύει, είναι ίδιον τους να ζητούν από πάνω και τα ρέστα), εντυπωσιακό είναι ότι κάποιοι θεωρούν ότι έχει δίκιο! γι’ αυτό και τον αναπαράγουν.

Αυτή την εποχή πολεμάται το «όλοι έχουν δίκιο, από την δική τους μεριά»

Δεν υπάρχουν 15.000 διαφορετικά δίκαια για κάθε περίπτωση, ένα είναι το δίκαιο, τα υπόλοιπα 14.999 είναι δικαιολογίες που έχει εφεύρει ο καθείς για να μην το πράξει (το ένα και μοναδικό δίκαιο). Η κατάσταση που βιώνουμε τώρα, έχει να κάνει με το ξεσκαρτάρισμα των δικαιολογιών. Ώστε να γίνει ξεκάθαρο το δίκαιο. Για να μην μπορεί (του επιτρέπεται) κανείς να μην το ακολουθεί.

το να σε κυβερνούν σημαίνει να σε ευτελίζουν, διανοητικά και σωματικά!

Από την ελληνική μυθολογία, το "καταφύγιο" των πιο ουσιαστικών κι ενίοτε απαγορευμένων αληθειών: Ο Προμηθέας ήταν ο μεγάλος ευεργέτης του ανθρώπινου είδους και το βοήθησε αποφασιστικά και άδολα να βελτιώσει τη ζωή του και να εκπολιτιστεί. Αυτό όμως δεν άρεσε καθόλου στον εξουσιαστή Θεών και ανθρώπων Δία.
(Όπως και σήμερα οι παγκόσμιοι εξουσιαστές θεωρούν τους εαυτούς τους ανώτερο είδος από τα, διόλου σπάνια αλληλοσπαρασσόμενα κι αποκτηνωμένα, "ανθρώπινα κοπάδια").
Κι έτσι με τη βοήθεια των οργάνων του, του Κράτους και της Βίας (θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για τη βία του κράτους), τον έδεσε με ατσάλινες αλυσίδες επάνω στον Καύκασο κι έστειλε έναν αετό να του τρώει κάθε μέρα το συκώτι.

Προσπάθεια

Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλεις για να αποκτήσεις ή να διατηρήσεις κάτι τόσο πιο δύσκολο είναι απ’ αυτό ν’ απαγκιστρωθείς.

Η προσπάθεια δεν έχει να κάνει με την κούραση. Η κούραση είναι ευεργετική, η προσπάθεια σου τρώει το μεδούλι. Η κούραση μ’ ένα καλό ύπνο φεύγει, η προσπάθεια δεν σε αφήνει ποτέ και κάθε νέα προστίθεται στον σωρό, και φτάνεις να κουβαλάς στην πλάτη σου ένα βουνό.

Προσπάθεια μπορεί να καταβάλλει κάποιος και για κάτι όμορφο, όπως πχ να θηλάσει ένα μωρό.

Όταν καταβάλεις προσπάθεια δεν το κάνεις σωστά. Βρες άλλον τρόπο (μέχρι να τον βρεις είναι προτιμότερο να μην καθόλου το κάνεις).