Προδότες δεν πληρώνω, να με βάλετε φυλακή να σας ξοφλήσω τα «χρωστούμενα»

Μου ήρθε ένα χαρτί για πληρωμή.

Έχω σκοπό να γράψω κάτι απλό και με την πρώτη ευκαιρία να πάω να το καταθέσω αντί χρημάτων (κωλόχαρτο δεν είναι κι αυτό;) στον δήμο. Θα γράψω το εξής: Προδότες δεν πληρώνω, να με βάλετε φυλακή να σας ξοφλήσω τα «χρωστούμενα».

Απλό κι απέριττο, που αν ο καθένας μας το έπραττε θα ήταν και το τέλος τους.

κάτι χαμόγελα παντός καιρού

Υπάρχουν κάτι χαμόγελα παντός καιρού.

Που έχουν την ιδιότητα να σε κάνουν ν'ανατριχιάζεις, Συθέμελα. Να σου σηκώνουν την τρίχα κάγκελο! Να σε γεμίζουν με μια ανησυχητική αίσθηση επερχόμενων δεινών και συμφορών...

Σαν αυτό, ας πούμε, της θυγατέρας του κ. Μητσοτάκη, που δεν το αποχωρίζεται ακόμη κι αν ο φακός τη συλλαμβάνει να παρευρίσκεται σε κάποια κηδεία...

Αλλά το χαμόγελο που δικαιωματικά αξίζει τον τίτλο του "χαμόγελου της χρονιάς" (ίσως και των τελευταίων χρόνων) θεωρούμε ότι ανήκει στον νυν κ.πρωθυπουργό.
Αυτόν της "αριστεράς".

«Έκτακτες συνθήκες»

Να σημειωθεί ότι ως έκτακτες συνθήκες νοούνται ΜΟΝΟΝ ο πόλεμος και οι λοιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί, και ΟΧΙ οι οφειλές μεταξύ κρατών! 

Επίσης, τα κράτη δεν είναι επιχειρήσεις, ΠΡΟΕΧΕΙ η ευμάρεια των πολιτών από το να εξοφληθούν τα «χρέη».

Aλήθεια; Υπάρχουμε στ'αλήθεια;

 

Επιβίωση ΔΕΝ σημαίνει ζωή!

Ζωή ΔΕΝ σημαίνει εγκλεισμός σε μαντρί - ΔΕΝ σημαίνει πληρωμή φόρων για να της επιτρέπεται να υπάρχει!

Άνθρωπος ΔΕΝ είναι αυτός που σέρνεται στο χώμα - είναι σκουλήκι!

Άξιος συμπόνοιας ΔΕΝ είναι αυτός που ζει για να μυξοκλαίει και να οικτίρει την τύχη του.

Και ίσως τύχη να ΜΗΝ υπάρχει, τουλάχιστον έτσι ουρανοκατέβατη όπως μας την παρουσιάζουν

("Το τυχαίο είναι εσύ που συμβαίνεις σ'εσένα" ΦΡΗΝΤΡΙΧ ΝΙΤΣΕ) 

Θέλω να σου πω, να σου μιλήσω...

Eίναι απελπιστικά πολλά όλα αυτά που θέλω να σου πω και δεν ξέρω πώς να τα βάλω σε μια σειρά!

Εδώ τον εαυτό μας δεν μπορούμε συχνά να βάλουμε σε μια τάξη, (όχι την "τάξη" που εννοούν τα αφεντικά και τα ανδρείκελα της εξουσίας), αλλά το να κουμαντάρουμε εμείς οι ίδιοι το μυαλό μας, τις αποφάσεις μας, τις κινήσεις, τις δράσεις μας, τις παρορμήσεις, τις έξεις μας, την ίδια μας τη ζωή! Ώστε να μην καταντάει ένα συνονθύλευμα μιας πληθώρας εντυπώσεων κι αναμνήσεων, φόβων κι εμμονών, αόριστων ιδεών κι αυτοματισμών και να άγεται και φέρεται από οποιονδήποτε άλλο εκτός από  πραγματικά εμάς τους ίδιους!

Θέλω να σου πω για τη ματωμένη καρδιά του κόσμου!

Μη σκούζεις τόσο "Μεγάλε Ποντικέ"...

Δεν θα σκέφτομαι τις σκέψεις σου.
Δεν θα παραμιλάω στους δικούς σου ρυθμούς.
Δεν θα με δεις ποτέ να σπαρταράω μέσα σε κάποιον από τους πολυπρόσωπούς σου -ισμούς.
Δεν θα με συνεπαίρνουν οι πλατιάς κατανάλωσης συγκινήσεις σου και φαντασιώσεις σου. Τα αθλητικά επιτεύγματα των "ηρώων" με τα εθνόσημα ή των πολυεθνικών συρφετών των ποδοσφαιρικών συλλόγων της αστικής κονσέρβας που μ'έχεις στριμωγμένο.

Κάποιες σκόρπιες σκέψεις περί Έρωτα...

αν σού'παιζαν, αγάπη μου, ένα τραγούδι/κι αν σού'δινα εγώ μιάν ανέμη
/θά'γνεθες για την καρδιά μου και τη μοναξιά μου;/θά'γνεθες για την αγάπη μου;
αν για σένα απαρνιόμουν την περηφάνεια μου όλη/και μοναχά για το τώρα σ' αγαπούσα/θά'κρυβες τους φόβους μου δίχως ποτέ να μου πεις/αύριο πρέπει να φύγω;
παντού βροχή υπάρχει αγάπη μου/παντού φόβος υπάρχει
Tim Buckley - Phantasmagoria In Two 

 

Θυμάμαι ότι κάπου κάποτε είχα ακούσει κάτι που μου έκανε εντύπωση και μ'έβαλε σε σκέψεις. Πως το τρομακτικό με τον έρωτα είναι ότι δεν σου ανήκει αλλά ότι του ανήκεις εσύ ολοκληρωτικά.
Πράγματι είναι τρομακτικό κάτι τέτοιο:

Η ανάληψη της ευθύνης δεν είναι μόνο βάρος, είναι και σωτήρια

Αν κάποιος άλλος ευθύνεται για ό,τι εγώ παθαίνω δεν έχω κανέναν έλεγχο. Όποτε θελήσει αυτός ο άλλος θα μου γαμήσει τη ζωή, χωρίς να μπορώ ούτε να το αποτρέψω ούτε να το σταματήσω αφού συμβεί. Ζω με ένα μόνιμο άγχος και φόβο, δεν ξέρω από πού θα μου ‘ρθει, επειδή ακριβώς πιστεύω ότι χωρίς να κάνω κάτι για να το προκαλέσω, ο κάποιος άλλος παρεμβαίνει στη ζωή μου.

Άπαξ και αντιληφθώ ότι εγώ ευθύνομαι αλλάζει η κατάσταση άρδην, όλα μεταπηδούν, βρίσκονται πλέον στο δικό μου χέρι.

Αυτό που φαίνεται και αυτό που είναι

- Η επιφάνεια και η ουσία: Βγάζεις λάθος συμπέρασμα αν εστιάσεις σ’ αυτό που φαίνεται, γιατί προσπερνάς αυτό που είναι.

- Τα άμεσα αποτελέσματα δεν είναι τα τελικά. Τα τελικά αποτελέσματα είναι τα ακριβώς αντίθετα των αρχικών.

(Αν χτίσεις ένα σπίτι με στόχο να είναι όμορφο και όχι γερό θα έχεις ένα πρώτο, άμεσο αποτέλεσμα που θα σε κάνει να νιώσεις ότι πέτυχες: θα είναι όμορφο. Αλλά θα έρθει κι ένα δεύτερο αποτέλεσμα -τελικό- σε βάθος χρόνου: θα το χάσεις.) 

Επί του πρακτέου:

Αν ο ίδιος δεν αλλάξεις δεν θα μπορέσεις να δεις την αλλαγή*

Θα αρχίσω με το θεωρητικό: η σοφία υπάρχει (δεν εξέλειψε ποτέ), μόνο που ο άνθρωπος πρέπει να γίνει ικανός για να δει (ό,τι υπάρχει).

Για να πάω στο πρακτικό: αν γίνει κραχ, κλείσουν οι τράπεζες, γίνουν τα χρήματα κουρελόχαρτα, σταματήσει το εμπόριο, κλείσουν τα μαγαζιά κλπ., υπάρχουν άνθρωποι που θα βλογήσουν την τύχη τους κι άλλοι που θα κόψουν τις φλέβες τους. Όχι γιατί οι πρώτοι είναι φτωχοί και οι δεύτεροι πλούσιοι (πολλοί φτωχοί θα πάθουν το δεύτερο), αλλά γιατί οι πρώτοι άλλαξαν ενώ οι δεύτεροι όχι.

Πειρατής θε να γινώ...για χάρη σου!

-Τι εύχεσαι λοιπόν για τη νέα σχολική χρονιά; τη ρώτησα με χαμόγελο.
Εκείνη, αρκετά μεγάλη πια για να έχει άποψη και να μπορείς να συζητήσεις πιο άνετα μαζί της και αρκετά μικρή και αυθόρμητη, σε πείσμα των καιρών, για να έχει απολέσει την αθωότητά της, με κοίταξε με βλέμμα που έμοιαζε να το'χει φιλήσει ο ήλιος. Έτσι όπως φωτίστηκε το προσωπάκι της και τα μάτια της διαπέρασε μια σκανταλιάρικη λάμψη.
Παραξενεύτηκα, είναι αλήθεια. Η ανηψούλα μου συνήθιζε όλο και πιο συχνά να με εκπλήσσει.
- Εύχομαι εγώ και τα άλλα παιδιά της τάξης να γίνουμε φέτος πειρατές. Με καπετάνιο το δάσκαλο που μας είπε ότι η τάξη μας είναι ένα καράβι που θα ανοιχτεί στους ωκεανούς νέων εμπειριών και γνώσεων κι ότι εμείς θα είμαστε το πλήρωμά του. Και ότι πρέπει να συνεργαζόμαστε καλά μεταξύ μας και με τον καπετάνιο μας.
- Πολύ ωραία σας μίλησε, αλλά...εσύ τι εννοείς; Θα είστε πειρατικό καράβι; τη ρώτησα με χαμόγελο που δύσκολα έκρυβε την περιέργειά μου.

Όταν η ασάφεια και ο αποπροσανατολισμός καθίστανται εργαλεία μαζικής χειραγώγησης...

O συγγραφέας Γιώργος Μπαλάνος είχε γράψει στο περιοδικό "Ανεξήγητο" του Ιουλίου 2003: "Αν ένα παιδί μεγαλώνει σ'ένα περιβάλλον, όπου οι περισσότερες λέξεις είναι ασαφείς, θα αναπτύξει έναν χαώδη τρόπο σκέψης και μια ψυχολογία που εύκολα θα άγεται και θα φέρεται από τον κάθε λαοπλάνο πολιτικάντη ή διαφημιστή, ή προπαγανδιστή κτλ. Αντιθέτως αν μεγαλώσει σ'ένα περιβάλλον που οι περισσότερες λέξεις είναι σαφείς -και όπου ακόμη και η αναπόφευκτη ασάφεια γίνεται αποδεκτή και αναγνωρίσιμη, αλλά με σαφείς πάλι όρους- τότε το παιδί αυτό θα διαθέτει μια γερή βασική άμυνα σε οποιαδήποτε προσπάθεια ξένης παρέμβασης στην εσωτερική του υπόσταση".

Άραγε κατά πόσο αυτή η διαπίστωση καθίσταται τόσο επίκαιρη όσο και κρίσιμη στην κοινωνικοπολιτική επικαιρότητα και καθημερινότητα των παράλογων και αφύσικων εποχών μας; Που θυμίζουν πιότερο ταμειακή μηχανή στο έλεος ψυχοπαθών καταχραστών, δηλητηριαστών και μαφιόζων!

Όσο εντείνεται ο διπολισμός τόσο πιο κοντά βρίσκεται η ανάδειξη του Δικαίου

Η κατάσταση είναι βοηθητική, μας σπρώχνει στο να γίνουμε δυνατοί και δίκαιοι (που αυτό είναι το ζητούμενο).

Αν δούμε πόσο κοντά είμαστε σε αυτό θα καταλάβουμε και πόσο γρήγορα ή αργά θα αλλάξει η κατάσταση.

'Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)....Βάση αυτού του άρθρου δεν σας πληρώνω ούτε ένα ευρώ

λοιπόν είμαι ο Κουστουλίδης Σταύρος και δηλώνω προς την κυβέρνηση πως δεν πληρώνω κανέναν παράνομο φόρο και χαράτσι μέχρι να αποκατασταθεί η Δημοκρατία στην χώρα μου.......

MEPOΣ TETAPTO - Eιδικές τελικές και μεταβατικές διατάξεις > TMHMA Δ΄ - Aκροτελεύτια διάταξη

'Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)

1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.

2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.

3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος. 

4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Αθήνα, 2008

O ΠΡOΕΔΡOΣ ΤΗΣ ΒOΥΛΗΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΣΙΟΥΦΑΣ

Ανέλαβε τη ζωή σου

Όταν για κάτι εύχεσαι (μακάρι, αμήν) δεν πιστεύεις ότι μπορεί να συμβεί. Για να πιστέψεις σε κάτι πρέπει να το έχεις δει. Για να έχεις καθαρό οπτικό και/για να δεις πρέπει 1. να μην χρειάζεσαι και 2. να μην περιμένεις. (Αφορά στην κανονική σου, ατομική ζωή.)

Αν στην κανονική σου ζωή πρέπει οι γύρω σου ή οι καταστάσεις να αλλάξουν για να είσαι/ζήσεις εσύ όπως επιθυμείς, άγεσαι και φέρεσαι (εξαρτάσαι) από τους γύρω σου και τις καταστάσεις. Κι αν εξαρτάσαι ως άνθρωπος, εξαρτάσαι -επακολούθως- και ως πολιτικό ον.

Ο ήχος!

...αφιερωμένο σε όλα τα επώνυμα κι ανώνυμα αδέλφια μου, τα οποία δεν γνώρισα ποτέ, που διέσχισαν τους πολύπαθους ωκεανούς του χρόνου πάνω στα δικά τους πειρατικά σκαριά (αποκηρυγμένα στις πολιτείες των αρχόντων και των υποτελών τους) και συκοφαντήθηκαν, αλυσοδέθηκαν, διαπομπεύθηκαν, βασανίστηκαν. Για να σβήσουν τελικά στα χέρια της μνησικακίας ενάντια στη ζωή, του σκοταδισμού, του μίσους, της φαυλοκρατίας, της τυραννίας, της ιδεολογικής νοσηρότητας...

Ο ήχος!

Ο ήχος!

Το κορμί μου κτήμα των βασανιστών μου.

Εκείνος όμως μέσα στο μυαλό μου βρήκε χώρο

και τη δική του έστησε σωτήρια κατάληψη.

Το μίσος τους ανήμπορο πια να με βλάψει.

Αυτός ο ήχος!

Γουστάρω να χορεύω!

Ο χορός είναι σιωπηλή ποίηση.

 Σιμωνίδης ο Κείος (556-468 π.Χ)

 Θα πίστευα μόνο σε ένα Θεό που θα ήξερε να χορεύει.

 Φρήντριχ Νίτσε (1844-1900)

Επιλογή

Από τον φίλο μου Αλέξανδρο, λάτρη της ελληνικής:

«Όταν ορίζουμε κάτι, όταν κάτι γεννιέται, είναι ο ενεστώτας. Καθετί που υπάρχει έχει διάρκεια, παράταση, παρατατικός. Ό,τι έχει διάρκεια και παράταση έχει και μέλλον, εξέλιξη. Μόνο που η εξέλιξη, το μέλλον, είναι αβέβαιο και αόριστο. Εδώ είναι το κομβικό σημείο, από εδώ αρχίζει το πνεύμα του ανθρώπου, η ώρα που πρέπει να συγκρίνει με κάτι ανώτερο και σπουδαίο για να πάρει ένα αποτέλεσμα, για να δημιουργήσει κάτι καινούριο. Τότε επιτυγχάνεται το υπέρ, τέλειο, ο υπερσυντέλικος. Όταν το πετύχει, τότε το μέλλον τετέλεσται, το μέλλον το κατέβασε μπροστά του, κι αυτός είναι ο απώτερος στόχος.»

H "απομυθοποίηση του Αη Βασίλη": Νομίζετε ότι τα έχετε ακούσει όλα γύρω από το πολύ μεγάλο, και σκόπιμα υποβαθμισμένο από ΜΜΕ και "ειδικούς", θέμα των A.T.I.A. ;

 "Δεν πρέπει να αρνούμαστε το ενδεχόμενον τα ΑΤΙΑ να λειτουργούν υπο ξένο έλεγχο... Πολλές τεκμηριωμένες εμφανίσεις έγιναν στον Μεσαίωνα.. όχι μόνο έλειπε από τους αρχαίους η απαραίτητη ορολογία για την περιγραφή αυτών των σύνθετων μηχανημάτων, αλλά τους έλειπαν και οι έννοιες που ήταν απαραίτητες για να καταλάβουν την αληθινή φύση των πραγμάτων, όπως πύραυλος, τηλεόραση, ατομική ενέργεια και οι επιδράσεις της ραδιενέργειας. Για μερικούς, η πιο εξελιγμένη ιδέα στον τομέα της τεχνολογίας ήταν έναν άρμα με μαχαίρια στις ρόδες του" Εκθεση της ακαδημίας της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ για τα ΑΤΙΑ. Αναφέρεται στο "Ξένοι απο το διάστημα, η αληθινή ιστορία των ΑΤΙΑ" του Πλωτάρχη Donand Keyhoe, σελ 270-275
 "Eίμαι πρόθυμος να μελετήσω τα UFOs, αλλά πριν το κάνω, θα πρέπει να επιμείνουμε σε μια πλήρη πρόσβαση στους δίσκους που έχουν ανασυρθεί. Για παράδειγμα στην περίπτωση του Λος Αντζελες, ο στρατός παρέλαβε το αντικείμενο και δεν μας επέτρεψε την οποιαδήποτε εξέταση"
Hoover, J. Edgar. Αρχηγός του FBI: επιστολή στον Clyde Tolson, July 15, 1947.
"Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών γνωρίζει την κατάσταση που αφορά τα ΑΤΙΑ, η οποία έχει προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον στον τύπο και έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης από κυβερνητικούς οργανισμούς.....Απο το 1947 είχαμε περίπου 2000 αναφορές εκ των οποίων ένα 20% παραμένει ανεξήγητο.

Εσωτερικός ήλιος!

Την πρώτη φορά που με έψαξες ήσουν ένα μικρό παιδί ακόμα που λαχταρούσε να παίζει με τα άλλα παιδιά. Έστω κι αν το αδικούσαν κατάφωρα ή το χλεύαζαν άνεϋ αιτίας προφανούς. Κι εγώ σου μίλησα και σου απάντησα να μη τα συνερίζεσαι, ούτε ν'αφήνεσαι να το παίρνεις βαριά. Μια και έτσι λειτουργούν τα παιδιά που ανυπομονούν να εισχωρήσουν στα απαίδευτα χωράφια της χαλασμένης σποράς. Και να συνεχίσουν την πτώση των ενηλίκων. Και σε συμβούλεψα να μην τους μιμηθείς ούτε στο ελάχιστο!

"ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ" ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: Συντρίψτε την κανονικότητα, στην τελευταία ίσως ευκαιρία του κόσμου για ωρίμανση κι ενηλικίωση..!

Ένα κείμενο.
Για τα παιδιά. Που δεν φταίνε σε τίποτα, που δεν χρωστάνε σε κανέναν, αλλά πληρώνουν τα πάντα. Που γεννιούνται χρεωμένα στα δάνεια, τους λογαριασμούς, τα απωθημένα, τις σημαδεμένες τράπουλες, τα στάσιμα νερά της γούρνας αντί για τα κελαρυστά των πηγών, τις δολοφονικές εμμονές, τα ιερά κι όσια κι ανόσια των ενηλίκων...

"ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ" ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: Συντρίψτε την κανονικότητα, στην τελευταία ίσως ευκαιρία του κόσμου για ωρίμανση κι ενηλικίωση..! 

 

H εναντίωση στην πολυπρόσωπη υπουλία της εμπέδωσης της "κανονικότητας"...

" Υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο, που μερικές φορές νιώθεις σα να μη μπορείς να την αντέξεις!"

Μια χαρακτηριστική σκηνή από τη σπουδαία αμερικανική ταινία " American Beauty "(1999), από τις πολύ λίγες ταινίες, της τελευταίας εικοσαετίας σχεδόν, που έχουν να σου πουν και να σου δώσουν πολλά! Κι ένας κόλαφος για το περίφημο "αμερικάνικο όνειρο!"
 Παρακάτω, με ένα σπαραχτικά εσωτερικό και ιδιαίτερα ποιητικό τρόπο, μας υποδεικνύεται η μαγική ύπαρξη της ομορφιάς και της σοφής όσο και μεγαλόπρεπης απλότητας που τη χαρακτηρίζει, παντού γύρω μας. Ακόμα και στα πιο φαινομενικά ασήμαντα πράγματα..! Αρκεί να διαθέτεις τα κατάλληλα "μάτια" για να "βλέπεις"...

ανιχνευτής

Mετάφραση: " Θες να δεις το πιο όμορφο πράγμα που έχω ποτέ κινηματογραφήσει;

ΕΝΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ -Ένα πολυπλόκαμο λόμπι ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ και ΘΑΝΑΤΟΥ που αγκαλιάζει ασφυχτικά την ανθρωπότητα

Ομιλία του διάσημου Γερμανού γιατρού δρ. RATH στην Αθήνα 30/4/2012, όπου μιλάει για τη γέννηση του φαρμακευτικού καρτέλ και της χημικής "βιομηχανίας του πόνου", το πατεντάρισμα από τις εταιρείες-κολοσσούς της γνώσης που έκλεψαν από τη φύση, τις απόπειρές τους να κατακτήσουν τον κόσμο με και χωρίς όπλα κι άλλα ιστορικά (πχ τα χημικά αέρια του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου που τόσο ενδιαφέροντα βρήκαν οι εταιρείες, τη συνεργασία των εταιρειών με τους ναζί, το αληθινό προσωπο της "Ευρώπης των Βρυξελλών", η στοχευμένη φτωχοποίηση των πληθυσμών, η διαπλοκή των φαρμακευτικών εταιρειών με τους ηγέτες του σήμερα κ.ά.) και γενικά πολύ ενδιαφέροντα.

Το αύριο πάντοτε έρχεται

Η λύση είναι να μην συναινείς, να μην υπακούς τους παράνομους νόμους τους, να αντισταθείς με κάθε μέσο. Και να το κάνεις όχι εξ ανάγκης (πχ άρνηση πληρωμών επειδή δεν έχεις χρήματα) αλλά γιατί το θεωρείς χρέος σου. Τιμή να αγωνίζεσαι για την πατρίδα, την ελευθερία, την δημοκρατία.

Η σημερινή κατάσταση θα γίνει υποχρεωτικά κάποια στιγμή παρελθόν. Αν σήμερα νιώθεις ότι πνίγεσαι, σε σημείο να θέλεις να φουντάρεις, όταν τελειώσει όλο αυτό και ξεκουμπίσουμε τους προδότες, δεν θα μπορέσεις με κανέναν τρόπο να βρεις ησυχία αν τον καιρό που έπρεπε το χρέος σου δεν το έκανες.

Δεν υπάρχει μόνο το σήμερα. Το αύριο πάντοτε έρχεται.

Νοήματα μέσα σε νοήματα...

Ίσως η Ύπαρξη να είναι τελικά ακατανόητα περίπλοκη.
Και ίσως η συνειδητότητα του ανθρώπου στο "κανονικό" της στάδιο και οι συνηθισμένες συναισθηματικές αντιδράσεις με τις συνηθισμένες τους εκρήξεις και την παντελή απουσία νηφάλιας κατανόησης των πραγμάτων, ίσως αυτά με τους περιορισμούς και τις στενωπούς που μεταφέρουν να προσβάλλουν την ίδια την Ύπαρξη! Την απειροσύνη της, τα θαύματα, τα μυστήριά της που μας περιβάλλουν και μας συντροφεύουν κάθε στιγμή, είτε το ξέρουμε είτε το αγνοούμε.