Το αύριο πάντοτε έρχεται

Η λύση είναι να μην συναινείς, να μην υπακούς τους παράνομους νόμους τους, να αντισταθείς με κάθε μέσο. Και να το κάνεις όχι εξ ανάγκης (πχ άρνηση πληρωμών επειδή δεν έχεις χρήματα) αλλά γιατί το θεωρείς χρέος σου. Τιμή να αγωνίζεσαι για την πατρίδα, την ελευθερία, την δημοκρατία.

Η σημερινή κατάσταση θα γίνει υποχρεωτικά κάποια στιγμή παρελθόν. Αν σήμερα νιώθεις ότι πνίγεσαι, σε σημείο να θέλεις να φουντάρεις, όταν τελειώσει όλο αυτό και ξεκουμπίσουμε τους προδότες, δεν θα μπορέσεις με κανέναν τρόπο να βρεις ησυχία αν τον καιρό που έπρεπε το χρέος σου δεν το έκανες.

Δεν υπάρχει μόνο το σήμερα. Το αύριο πάντοτε έρχεται.

Νοήματα μέσα σε νοήματα...

Ίσως η Ύπαρξη να είναι τελικά ακατανόητα περίπλοκη.
Και ίσως η συνειδητότητα του ανθρώπου στο "κανονικό" της στάδιο και οι συνηθισμένες συναισθηματικές αντιδράσεις με τις συνηθισμένες τους εκρήξεις και την παντελή απουσία νηφάλιας κατανόησης των πραγμάτων, ίσως αυτά με τους περιορισμούς και τις στενωπούς που μεταφέρουν να προσβάλλουν την ίδια την Ύπαρξη! Την απειροσύνη της, τα θαύματα, τα μυστήριά της που μας περιβάλλουν και μας συντροφεύουν κάθε στιγμή, είτε το ξέρουμε είτε το αγνοούμε.

Με ποιον τρόπο μπορεί να αλλάξει ο άνθρωπος

Ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει πανεύκολα οτιδήποτε στον χαρακτήρα του, αν καταλάβει ότι δεν συμφέρει τον ίδιο.

Πανδύσκολο του είναι να αλλάξει ό,τι ο ίδιος μπαστάκωσε στον εαυτό του. Κι ο λόγος που δείχνει ανυπέρβλητα δύσκολο να αλλαχτεί είναι επειδή βγαίνει ασυναίσθητα.

Πραγματικότητα είναι ό,τι πραγματώνεται

Όταν ήμασταν μικροί και σκεφτόμασταν «ουτοπικά», σαν ιδεολόγοι, οι «ενήλικες» γύρω μας (όλοι) μας έλεγαν «μην επιθυμείς τέτοια, αυτά τα πράγματα δεν γίνονται, θα απογοητευθείς, δεν είναι αυτή η πραγματικότητα, μια μέρα θα με θυμηθείς, θα έρθεις στα λόγια μου κλπ».

Κατασχέσεις σπιτιών

γράφει η Σ.Λυγερού

Στην πορτογαλλία, που σέρνουν τον κόσμο για να κατασχέσουν τα σπίτια τους, χρησιμοποιούν ιδιωτικές εταιρείες και δη ξένες. Όπως στη δεη για παράδειγμα, που έχουν αναθέσει το κόψιμο του ρεύματος σε ιδιώτες. 

Πότε θρέφεις το σθένος και πότε τον εγωισμό σου

γράφει η Σ.Λυγερού

(Μετάφραση του «.....εγώ θα σώσω τον κόσμο. Αν δεν σωθεί, εγώ θα φταίω».)

Θρέφω το σθένος μου όταν θεωρώ ότι φτιάχνοντας τον εαυτό μου συμβάλλω (βάζω το λιθαράκι μου/κάνω αυτό που μου αναλογεί) ώστε να φτιάξει ο κόσμος όλος.

Θρέφω τον εγωισμό μου όταν θεωρώ ότι το να φτιάξω όλους τους υπόλοιπους είναι το χρέος μου.

Συμπέρασμα: Καυλώνω άρα υπάρχω!

Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η ατάκα από μια ξεχωριστή ταινία που είχα την τύχη να βρω σ'ένα βιντεοκλάμπ ψάχνοντας για κάτι άλλο, όπως συμβαίνει συνήθως με τα πιο ωραία και με ιδιαίτερο νόημα πράγματα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν "υπάρχουν δυο ειδών άρρωστοι: αυτοί που υποφέρουν από έλλειψη ζωής και αυτοί που υποφέρουν από υπεραφθονία ζωής"..!

Όπως και να'χει, και στις δυο περιπτώσεις, έχεις να κάνεις με μια νοσηρή κατάσταση. Και θα μπορούσα να σκεφτώ και άλλες "παθολογικές" κατηγορίες. Για παράδειγμα, υπάρχουν και αυτοί που πάσχουν (και τις περισσότερες φορές δεν το γνωρίζουν ή αρνούνται να το αναγνωρίσουν) από έλλειψη ειλικρίνειας, αξιοπρέπειας, φαντασίας και έμπνευσης που γεννιέται από αυτήν, δημιουργικής χαράς της ζωής, ισορροπημένης ερωτικής ζωής...Ή από υπεραφθονία εγωισμού, απληστίας, αμετροέπειας, βλακείας που εναλάσσεται με κακία...

Συμφωνώ με όσους έχουν επισημάνει ότι οι σύγχρονες κοινωνίες μας υποφέρουν στην πλειονότητά τους από έλλειψη αισθητικής και είναι βαθιά αντιερωτικές και παγιδευμένες στις απόλυτες ερμηνείες τους.

ΚΗΔΕΥΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ...

KΗΔΕΥΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ(=ΒΟΥΛΗΣΗ) ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ Ή ΕΣΤΩ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ!

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟΥ

ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΕΙΧΕ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ!

ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΗ ΧΟΡΗΓΙΑ ΤΩΝ "ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΩΝ" ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ,

ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ-ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΩΝ-ΕΜΜΙΣΘΩΝ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΓΝΩΣΤOI ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚOI.

ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΓΟΝΥΠΕΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ (ΤΟΣΟ ΝΕΑΣ ΚΑΙ "ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑΣ" ΟΣΟ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΗΣ) ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΣΑΣ ΤΟ "ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ" ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

Η ώρα του λαού

γράφει η Σ.Λυγερού

Όλα αυτά τα είχαν υπογράψει από το 2010. Πέντε χρόνια μετά ΑΚΟΜΑ δεν κατάφεραν, όσες κυβερνήσεις πέρασαν, να τα υλοποιήσουν. Είναι απλά άλλος ένας που έβαλε την υπογραφή/αυτόγραφό του, ΜΟΝΟ για την Ιστορία.. 

Οι άχρηστοι θα ευθύνονται για την αφύπνιση των λαών

γράφει η Σ.Λυγερού

Μία του γιουρογκρουπ λέει «δεν μετράει τι λένε στα λόγια (οι Έλληνες πολιτικοί), σημασία έχει να τα κάνουν νόμους. Δεν παίζει ρόλο πώς θα τα κάνουν, ας τα ψηφίζουν νύχτα!!! Εγώ έτσι τα περνάω στην λιθουανία» (κι αυτοί οι Έλληνες κάθονται και τους ρωτάνε).

Δεν θα ανοίξει ρουθούνι

γράφει η Σ.Λυγερού

Γιατί τα «χέρια» τους δεν θα δουλεύουν πλέον γι’ αυτούς!

Του συμβιβασμένου ανθρώπου τού είναι υπέρ αρκετά τα ψιχουλάκια

γράφει η Σ.Λυγερού

«.....εγώ θα σώσω τον κόσμο. Αν δεν σωθεί, εγώ θα φταίω.»

Αν φοβάσαι ή έχεις ανάγκη κάποιον σημαίνει ότι νιώθεις υποδεέστερός του.

(Δεν έχει καθόλου να κάνει με μέγεθος, ένας ελέφαντας μπορεί να φοβηθεί ένα μυρμήγκι, αν δεν γνωρίζει την δύναμή του.)

Πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε πιο ανοιχτά, αν θέλουμε να διακρίνουμε σωστά

γράφει η Σ.Λυγερού

Νομίζει ο άνθρωπος ότι κινεί την ζωή, στην πραγματικότητα ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Η ζωή έχει τον δρόμο/σκοπό της και αναγκάζει τον άνθρωπο να κινηθεί σ’ αυτόν, στέλνοντάς του τις κατάλληλες συνθήκες.

Η μόνη Δημοκρατία

γράφει η Σ.Λυγερού

Αν τιμωρούνταν, αν ο καθένας από εμάς είχε το δικαίωμα να ελέγξει ΚΑΘΕ πράξη τους και να τους ξηλώνει στο άμεσο στην περίπτωση που πράττουν ενάντια στην βούληση του λαού, και ενάντια στην χώρα, να δεις αν θα μπορούσε κάποιος εκπρόσωπος να γίνει προδότης!

Η ψήφος του όχι ήταν ενάντια στον κατακτητή!

γράφει η Σ.Λυγερού

Ξέρεις τι κουράγιο ήθελε να το ρίξει ο καθένας αυτό το όχι;; Συνυπολόγισε ΟΛΕΣ τις εκβάσεις!!! Είναι φοβερά τα πράγματα, δεν είναι απλά!! Αποφάσισε να αρνηθεί, ενώ ήξερε ότι με αυτή του την απόφαση δεν θα είχε τράπεζες, θα βγαίναμε από το ευρώ (όλα αυτά που του έλεγαν μέχρι λίγο πριν ψηφίσει δηλαδή). Ήταν τρομερή απόφαση, που είχε απόλυτα κότσια ρε φίλε! Και το αποφάσισε για την Ελλάδα!! Πάνω απ’ όλα έβαλε την χώρα του!!

Μεγαλύτερη φοβέρα από την υπεροχή υπάρχει;

γράφει η Σ.Λυγερού

Δύο πράγματα δεν πρέπει να ξεχνάς 1ον δεν χρωστάμε και 2ον η "κρίση" είναι κατασκευασμένη.

Κανονικά, αν δεν ήταν πληρωμένοι όλοι οι πολιτικοί, και σε καθεστώς νομότυπης οικονομίας, θα μπορούσε να συμβεί αυτό που λες "Βιώσιμα μέτρα με έμφαση στην ανάπτυξη της οικονομίας. Έτσι η Ελλάδα θα πάρει μπρος οικονομικά και οι Ευρωπαίοι θα πάρουν τα χρήματα τους", όμως ΔΕΝ τους ενδιαφέρει η ανάπτυξη της χώρας, σκοπός της κατασκευασμένης κρίσης ήταν να χρεωθούν οι χώρες και/για να τις ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΝ χωρίς πόλεμο.

Μία άλλη θεώρηση των πραγμάτων

γράφει η Σ.Λυγερού

Αν το κόλπο των κατακτητών είχε πιάσει δεν θα έπεφταν οι κυβερνήσεις η μία μετά την άλλη. Ο λόγος που αλλάζει κάθε φορά η κυβέρνηση είναι γιατί δεν μπορεί να εφαρμόσει αυτά που έχει συμφωνημένα με τους δυνάστες. Ποιος σταματάει τα σχέδιά τους; Ο λαός! (Οι υπογραφές δεν παίζουν κανένα απολύτως ρόλο αν ο λαός δεν συναινεί!!! Ας υπογράφουν, αν δεν εφαρμόζονται δεν ισχύουν -για τους κατακτητές δε μετράει ως ήττα.)

Όρεξη για ζωή

γράφει η Σ.Λυγερού

Τα παθήματα δεν έχουν κανέναν άλλο λόγο ύπαρξης, μόνον έναν: κάτι περιέχουν, που αφορά προσωπικά εσένα, κάτι που πρέπει να δεις.

«Όρεξη για ζωή» δεν είναι αυτή του χαχανιστούλη ανεύθυνου, όρεξη για ζωή έχει αυτός που την κοιτάει για να την δει, να μάθει και/για να προαχθεί.

Ελλάδα μάνα μου

γράφει η Σ.Λυγερού

Άκουσα ότι το δημοψήφισμα θα λειτουργήσει σαν εμπόδιο για την συνέχιση του αγώνα, βάσει νόμου κλπ (παπαριές).

Ένας νόμος μόνον υπάρχει για τον αγώνα: Την πατρίδα μου μόνο πάνω από το πτώμα μου θα την πάρουν!! (στην γαδα όταν μας συνέλαβαν για τον παπούλια αυτό είπα, δεν χρειάστηκα κανέναν άλλον νόμο για να δικαιωθώ, και πρόσεξε με δικαίωσε ο άγραφος αυτός Νόμος, ενώ πήγα με σκοπό να τον φάω τον αρχιπροδότη! -αυτό κατέθεσα).

Περιορισμένο οπτικό / σπατάλη δυνάμεων

γράφει η Σ.Λυγερού

Με δύο πράγματα πρέπει να ασχοληθούμε αυτή τη στιγμή, να φύγουμε απ’ όπου περιορίζεται το οπτικό μας (μην εστιάζουμε, μην συγκεκριμενοποιούμε) και να μην σπαταλούμε δυνάμεις. Όταν έρθει η ώρα που θα τις χρειαστούμε να τις έχουμε και ταυτόχρονα να μην έχουμε περιορισμένο οπτικό για να μας κόψει, να βρίσκουμε λύσεις.

Όλα τ’ άλλα θα γίνουν από μόνα τους, με ή χωρίς την δική μας προσπάθεια/συνεισφορά.

Έ δεν μπορώ να μείνω αμέτοχος μπροστά στην τρομοκρατία που δέχομαι.........

Άκης κουστουλίδης

τα χόμπι μου είναι για να γουστάρω και οι αξίες μου για να ζω και για να ζήσω δεν θέλω να με σώσει κανείς

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και η ελπίδα

Κάτι τέτοιες ημέρες, σαν τις τελευταίες, νιώθεις έντονα μια αίσθηση σαν να βρίσκεσαι ένα βήμα πριν τη φώτιση. Κι αυτό εκτός από απελευθερωτική εσωτερικά μπορεί να είναι και μια επώδυνη διαδικασία. Και να αρχίσει να κλονίζεται η ίδια η πίστη σου στους ανθρώπους, τον κόσμο που οι ίδιοι έστησαν με τις επιλογές, την ανοχή και την αστόχαστη συναίνεσή τους στο...ά-λογο και ευτελές.
Καθώς η ροή των καθημερινών γεγονότων αποκτάει μια άλλη χροιά και δόνηση από τη φόρτιση των εξελίξεων σε πολιτικό επίπεδο με άμεση επιρροή της κοινωνικής ζωής. Κι αν καταφέρεις να λειτουργείς όσο μπορείς πιο ψύχραιμα και στοχαστικά απέναντι στο βομβαρδισμό αυτό των ερεθισμάτων και να κρατιέσαι όσο γίνεται πιο αποστασιοποιημένος από "ιδεολογικά βραχυκυκλώματα και υπερφορτώσεις" και επιδιώκεις να ερμηνεύσεις, με γνώμονα την όχι "πολιτικά ορθή" αλλά την αντικειμενικά ορθή λογική, αυτά που αναπόφευκτα βλέπεις και ακούς  (εκτός κι αν επιλέξεις το δρόμο του αναχωρητή σε κάποιο ερημικό και απομονωμένο τοπίο), τότε ίσως βιώσεις μια διαύγεια ενοχλητική. Και λέω ενοχλητική, γιατί μπορεί να σου προκαλέσει μια ανάμεικτη αίσθηση αμηχανίας με αποστροφή, με κάποιες ενδιάμεσες δόσεις γέλωτα που είναι προτιμότερος σαφώς από την μελαγχολία για την ποιότητα της "περιρρέουσας ατμόσφαιρας", την οποία και  εισπνέουμε εδώ που βρεθήκαμε.

Το κυνήγι ομοφοβικών μαγισσών των αντιερωτικών καιρών μας

 

Η "διαφορετικότητα" δεν έχει ανάγκη από παρελάσεις με άφθονο κιτς, φωταγωγημένα δημόσια κτήρια, άφθονο φρου φρου και εξεζητημένες πόζες, ώστε να εντυπωθεί στη σκέψη των υπόλοιπων ατόμων που απαρτίζουν μια κοινωνία ως κάτι αποδεκτό και σεβαστό. Η σεξουαλική επιλογή του καθενός είναι φυσικά σεβαστή στο βαθμό που δεν καταντάει ένα είδος πολυδιαφημισμένου από ΜΜΕ και "ανοιχτόμυαλων spokesmen" προϊόντος στα "ράφια της μαζικής κατανάλωσης". Που δεν μετατρέπεται σε ένα είδος κάθε άλλο παρά συγκαλυμμένης προπαγάνδας υπέρ της και δεν προωθείται με υστερικές και εξόφθαλμα κακόγουστες εκστρατείες και παράλογες κοινωνικά μεθοδεύσεις.
Δες και αυτά για να κατανοήσεις καλύτερα πόσο μακριά πηγαίνει αυτή η ιστορία και πόσο "χειρουργικά" λειτουργεί επί του οργανισμού των κοινωνιών:

κραυγές και βελάσματα μέσα από κελιά μέσα σε κελιά

Γεμάτο αγκυλώσεις, αστοχίες, ακαθαρσίες, τραύματα και μονίμως κακοφορμισμένες πληγές...Κουβαλάνε ως ανυπόφορο φορτίο οι αιώνες χλωμοί στις πλάτες τους τη διαχρονική πτώση του ανθρώπινου είδους και το ιστορικά παγιωμένο συμβόλαιο που επικυρώνει την αντιεξελιχτική πορεία του ανθρώπινου ζώου: τον αγελαίο μαζάνθρωπο.
Η διαχρονική πτώση του μαζάνθρωπου...

Ξέσκισμα! 
Της ψυχής. 

Των ίδιων των ενστίκτων. 

Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης.

Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο.

 Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. 

Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων κύναιδων. 

Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών. 

Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.

ένα καλό τραγούδι μπορεί να σε κάνει ν'αργήσεις στη δουλειά, ένα υπέροχο όμως τραγούδι μπορεί να σε κάνει και να παραιτηθείς από τη δουλειά

...η μουσική είναι σημαντική στο βαθμό που επιφέρει ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ! Για σκεφτείτε το... ή όπως έχει πει κάποιος: "ένα καλό τραγούδι μπορεί να σε κάνει ν'αργήσεις στη δουλειά, ένα υπέροχο όμως τραγούδι μπορεί να σε κάνει και να παραιτηθείς από τη δουλειά(-εία)!"