Χρόνια πολλά αγάπη μου !!!!!!!!!!!!

μπορεί να μην έχω σήμερα ούτε ένα ευρώ για να σου πάρω δώρο, μπορεί να μην μπορώ ούτε για έναν καφέ να σε βγάλω αλλά τι σημασία να έχουν όλα αυτά ;

τι αξία μπορούν να έχουν όλα τα υλικά δώρα μπροστά στην Αγάπη μας; 

ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ ΕΝΑ Σ' ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΑΣ ΣΟΥ ΤΟ ΛΕΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ!!!!!!!!

ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΣΟΥ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΑΣ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙ!!!!!!!!

σ' αγαπωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Για την αγαπημένη μου Νατάσα

κάποτε που η εφηβεία μεθούσε την ζωή μου
και η ανεμελιά πλημμύριζε τις μέρες μου
ξύπνησα στις εννιά γενάρη ξημερώματα
ταραγμένος σαν κάτι να ήθελε να μου πει ο χειμώνας
σαν να ήθελε το κρύο να ζεστάνει το μοναχικό μου κορμί
σαν να ήθελε κάποια μοίρα να μου πει μια ιστορία που άρχισε να γράφει.
Η εφηβεία μου δεν έδωσε σημασία στην μοίρα
αλλά η καρδιά μου ένιωσε το τσίμπημα της αγάπης και
αγάπησε. 

Για πόσο ακόμα;

Βιώνοντας θλίψη για την απώλεια της κατάθλιψης των εορτών ψάχνω να βρω καμιά ευχή από αυτές που μου χάρισαν οι δικοί μου άνθρωποι.
Ψάχνω μία ευχή από κείνες που λέγανε σου εύχομαι ευτυχία και γαλήνευε η καρδιά μου.
Ψάχνω εκείνα τα χαμογελαστά πρόσωπα, που βλέποντάς τα χαμογελούσε και το δικό μου πρόσωπο.
Ψάχνω εκείνους τους φιλάνθρωπους που έδιναν από  το κλεμμένο  εισόδημα τους στους άπορους και άστεγους και το κάνανε με τόση αληθοφάνεια που ράγιζε το γυαλί της tv.

Το πενηντάρικο και του δολοφόνου η μάνα .............

Κάποτε, ξύπνησα μέσα σε ένα πρωινό Δευτέρας, γεμάτος άγχος από τον αγώνα με την ώρα, γεμάτος πίεση από τους κατά φαντασία μου πελάτες μου, έβαλα το κλειδί στην πόρτα του μαγαζιού μου καταφέρνοντας να το ανοίξω προτού φύγει εκείνη η μορφονιά η ανάπτυξη.
Άνοιξα μία περσινή εφημερίδα, έτσι και αλλιώς πάντα τα ίδια γράφουν από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, έφτιαξα έναν σκέτο φραπέ με καλαμάκι χιλιορουφηγμένο, κλαψούρισα απέναντι στους φακέλους με τους απλήρωτους λογαριασμούς μου, θυμήθηκα να προσευχηθώ σε κάποιον θεό που μπορεί να μου στείλει ένα καλύτερο μέλλον και ξαφνικά λίγο πριν με πιάσει η κατάθλιψη από το παρρόν,yes !!!!! μπαίνει πελάτης!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Η στιγμή της σιωπής

Η σιωπή ήρθε σήμερα τα χαράματα να με καλωσορίσει στο άπειρο της αγκαλιάς της, ήρθε προτού μ΄αφήσει ο Μορφεύς από τα δεσμά του, ήρθε προτού το άνοιγμα των ματιών μου αντικρίσει αυτή την Κυριακή.
Ήρθε ένας θάνατος, μαζί του ήρθε η θλίψη από τον θάνατο, η οργή μου για την αιτία του θανάτου και η ταυτόχρονη ευγνωμοσύνη μου για την ανάσα που μου δίνει το δικαίωμα να ζω, γίνανε οι καμπάνες που ξύπνησαν την σιωπή μου.

Για την Αγάπη !!!!!!!!!!

Μία φορά και έναν καιρό  πάνω στην γη, η ζωή και ο κόσμος ήταν διαφορετικός.
Ο ήλιος μη έχοντας τίποτα να χωρίσει ξυπνούσε μαζί με το φεγγάρι, το πράσινο ήταν τόσο ζωντανό που το άκουγες να μιλάει , η μέρα δρόσιζε το όλο με την λαμπερότητα της, το όμορφο κόκκινο άνηκε στο σκοτάδι και το όλο ήταν μαγικό.
Τα δέντρα τραγουδούσαν μαζί με τις λίμνες με κάτι νότες βγαλμένες από την ψυχή της μαγικής φύσης, τα βουνά χορεύανε μαζί με τα κύματα σε ασταμάτητους ρυθμούς , οι θάλασσες πότιζαν με το αλμυρό τους  νερό τα ποτάμια, ο χρόνος χωρίς να έχει κανένα νόημα σταμάτησε να δουλεύει, τα όνειρα ανέμελα πετούσαν στους αστραφτερούς ουρανούς, δημιουργώντας όλα μαζί ένα θεϊκό τοπίο.

Καλό ταξίδι φίλε μου Σάκη …..

Είναι κάποιες φορές που ότι και αν πω, ότι και αν γράψω δεν μπορώ να περιγράψω, αλλά ούτε και να απαντήσω σε αυτό το γιατί.
Αυτό το γιατί που γεννάει άλλο ένα κάθε φορά που απαντώ στο προηγούμενο, νιώθοντας την οργή και την θλίψη να  με πνίγουν.
Αυτό το γιατί ρε; Γιατί ήπιες ;
Και όσο και αν με πληγώνει αυτό το γιατί, ξέρω πως η απάντηση είναι γιατί έτσι !!!!
Γιατί έτσι απλά, είμαι ναρκομανής και το μόνο που έμαθα καλύτερα να κάνω είναι να πίνω.
Δεν θέλω τίποτα άλλο να γράψω........


Καλό Ταξίδι αδερφέ μου !!!!!!!!!!!!!!

Ευχαριστώ τους Θεούς όλου του κόσμου !!!!!!!!!!!

Χωρίς να θέλω να μπω σε θρησκευτικές αντιπαραθέσεις, χωρίς να θέλω να φανερώσω και να υπερασπίσω τα δικά μου πιστεύω, χωρίς να με νοιάζει ποιος από όλους είναι ο ένας και μοναδικός αληθινός Θεός, εγώ θέλω σήμερα να τους ευχαριστήσω όλους!!!!!!!!
Σήμερα δεν με νοιάζει ποιο είναι το όνομα τους, αλλά τους ευχαριστώ για  τα δώρα τους.

Γέλα καρδιά μου γέλα, είναι η ζωή μια τρέλα …..........................

Έψαχνα κάτι να γράψω για να αποχαιρετήσω μαζί σας τον γερο χρόνο που φεύγει σήμερα και το μόνο που μου έβγαινε ήταν να βρίσω αυτούς που τον κάνανε να είναι ένας χρόνος γεμάτος μιζέρια, γεμάτος αίμα, γεμάτος ανεργία, γεμάτος με ψέμα, γεμάτος με όλα τα αρνητικά που γνωρίζω.
Τελικά με την βοήθεια της μουσικής δεν θα βρίσω κανέναν, δεν θα χρεώσω κανέναν, δεν θα καταραστω κανέναν και δεν θα χωρέσω σήμερα την τρέλα αυτού του κόσμου μέσα στο κεφάλι μου. Η δικιά μου μου φτάνει και περισσεύει …....

ΚΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ !!!!!!!!!

Τίποτα δεν είναι όπως παλιά, τίποτα δεν έχει μείνει από κείνη την ζεστασιά των ανθρώπων, εκείνη την ζεστασιά που έκανε τον χειμώνα καλοκαίρι μέσα στις καρδιές μας.
Τίποτα δεν έχει μείνει από την ζωντάνια των ανθρώπων, εκείνη την ζωντάνια που την έβλεπες από τον έφηβο που ξεκινούσε να ονειρεύεται τα πρώτα του όνειρα, μέχρι τον παππού που περπατούσε με ψηλά το κεφάλι γεμάτος περηφάνια.

Το νησί

 
Ένα πρωινό αποφάσισα να κάνω ένα ταξίδι το οποίο το χρωστούσα στην ψυχή μου.
Χρειαζότανε ένα εισιτήριο το οποίο μόνο ο διάβολος πουλούσε.
Χρειάστηκε να παλέψω με θεούς και δαίμονες οι οποίοι κατοικούσαν στη καρδιά μου και με κρατούσανε για χρόνια παγωμένο.
Τους έκαψα και περπάτησα ένα σκοτεινό καταραμένο μονοπάτι.
Έμενε μόνο η συνάντηση με τον διάβολο.
Έμενε ο φόβος της ήττας και η απορία αν η λαχτάρα για το ταξίδι ήταν πιο δυνατή.

Υπάρχει πλέον κανένα νόημα; ..............26/12/2012

Υπάρχει πλέον κανένα νόημα να ευχόμαστε ευτυχισμένο το 2013 από την στιγμή που περιμένουμε την χειρότερη χρόνια ίσως από την κατοχή και μετά;
Υπάρχει πλέον νόημα σε αυτή την πολιτική;
Υπάρχει πλέον νόημα στην παιδεία μας;
Υπάρχει πλέον νόημα στο σύστημα υγείας μας;
Υπάρχει κανένα νόημα στην θρησκεία;
Υπάρχει κανένα νόημα να δουλευεις;

Η ηρωίνη δεν έχει γιορτές.............25/12/2012

Θα μπορούσα σήμερα να έγραφα ένα χρόνια πολλά, και μπλα μπλα μπλα, για τις μέρες αγάπης, αλλά δεν το νιώθω και δεν θα το κάνω.
Αυτές τις μέρες άλλα νιώθω, άλλες μνήμες μου έρχονται στο μυαλό, άλλες ευχές θέλω να κάνω και σε άλλο κόσμο θέλω να απευθυνθώ.
Μου έρχεται στο μυαλό μια κόλαση που ζουν κάποιοι άνθρωποι, μια κόλαση που οι περισσότεροι ούτε που μπορούν να φανταστούν τι περιέχει μέσα της.

Heavy Metal - A Headbanger's Journey (2005) GR sub

Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ HEAVY METAL ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΕ ΕΝΑ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ

Δεν θέλω να εύχομαι χρόνια πολλά ...........24/12/2012

Ποτέ μου δεν πίστεψα σε όλο αυτό το πανηγύρι των γιορτών, ποτέ μου δεν πίστεψα σε όλες τις ευχές που πηγαινοέρχονται αυτές τις μέρες.
Η ευχή για μένα είναι δέσμευση, είναι ένα όνειρο που θέλω να πραγματοποιηθεί.
Όταν λοιπόν, σου εύχομαι ευτυχία στην ζωή σου, εγώ όπου είμαι ένα κομμάτι μέσα στην ζωή σου, προσπαθώ να σου δίνω χαρά στα επόμενα χρόνια, προσπαθώ να μην σε προδώσω, προσπαθώ να σέβομαι την ζωή σου, προσπαθώ να συνεχίζω να σ’ αγαπώ !!!!!!!!

Pink Floyd - The Wall Movie (GR-Sub)

  

Είμαι ROCK και γουστάρω να ζω !!!!!!!!!!! 23/12/2012

Μερικές φορές κάτι λίγα δευτερόλεπτα αρκούν για να δώσουν την τροφή για ένα κείμενο.
Έτσι χθες βρέθηκα με δυο παιδικούς φίλους μου. Αφού πρώτα αναστεναξαμε για την σημερινή κατάσταση και θυμηθήκαμε τα εφηβικά μας χρόνια και  συζητώντας τα βρεθήκαμε στο παλιό μας στέκι σε ένα rock bar.
Είχα καιρό να βγω (λόγω ανάπτυξης) και στην αρχή ήμουν λίγο περίεργα, με τις αναμνήσεις να έρχονται η μια μετά την άλλη, τα τραγούδια να αρχίζουν να χαϊδεύουν τα αυτιά μου, μέχρι που έγινα ένα με αυτό που μ’ αρέσει να κάνω σε όλη μου την ζωή δηλαδή να ροκάρω.

Μέρα αγάπης................... 22/12/2012

22 του Δεκέμβρη σήμερα και ο νέος κόσμος μας καλωσορίζει στα σπλάχνα του.
Μας λυπήθηκε το σύμπαν και μας άφησε να κάνουμε Χριστούγεννα, μας άφησε να απολαύσουμε τις μέρες αγάπης που έρχονται.
Έτσι και γω μπήκα στην καθημερινότητά μου από χθες το βράδυ
Πήγα λοιπόν στο μπακάλικο του χωριού και αφού έκανα τα ψώνια μου (5.70 ευρώ) κάθισα να κάνω ένα τσιγάρο με τον μπακάλη.
Τον ρωτάω λοιπόν, έχει κίνηση;
Καλά, μου λέει, δεν βλέπεις πως σχεδόν όλα τα σπίτια είναι αστόλιστα;

Καλημέρα νέε κόσμε …..21/12/2012

Παει και αυτό το τέλος, σήμερα δεν υπάρχει καμία καινούργια αρχή και όλα είναι όπως και χθες, μιζέρια, μαυρίλα, αίμα, ληστείες, μαζικές δολοφονίες, βιασμοί, παιδεραστές, εμπόριο οργάνων, εμπόριο όπλων, εμπόριο ναρκωτικών, εμπόριο εργατικών χεριών, γενικά εμπόριο.
Οι αγορές συνεχίζουν ακάθεκτες να χρεοκοπούν έθνη ολόκληρα, οι από εκεί USA μπορεί να συνεχίσει τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία, οι δικοί μας Γερμανοί θα ασχοληθούν με την επέκταση του κράτους τους και οι δικοί μας θα συνεχίζουν να μας σώζουν.
Κάπως έτσι δεν είναι ο κόσμος μας σήμερα;

Τα μάτια του θανάτου …......20/12/2012

Είναι κάποιες φορές που στην ζωή έρχεται μια λέξη, μια γνωμάτευση ενός γιατρού που μπορεί να ταράξει τα καθημερινά δεδομένα και όλα αυτά που βλέπεις να συμβαίνουν σε άλλους, ξαφνικά είναι στην πόρτα σου.
Φτάνει μια λέξη να ξεστομίσει ο γιατρός και όλα καταρρέουν, όλα αλλάζουν διαστάσεις και ο χρόνος έχει την δική του σημασία.
Καρκίνος σου λέει ο γιατρός και η σιωπή απλώνεται γύρω σου.

Δεν ξέρω τίποτα …...19/12/2012

Έχω τα χέρια μου εδώ και πολύ ώρα πάνω στο πληκτρολόγιο, θέλω να γράψω, θέλω να φωνάξω γράφοντας, θέλω να βρίσω γράφοντας, θέλω να αφήσω την οργή μου μέσα σε λίγες λέξεις, να μπορούσα να άλλαζα όλα αυτά που νιώθω με ένα κείμενο, αλλά δεν βρίσκω τον τρόπο να το κάνω.
Το δεν βρίσκω μου φέρνει στο μυαλό αυτό το πελώριο << δεν ξερω >>.
Και πραγματικά δεν ξέρω τίποτα για αυτόν τον κόσμο.
Δεν ξέρω τίποτα για τους ανθρώπους.
Δεν ξέρω τίποτα για την ζωή.

Η ελευθέρια της αλλαγής .......18/12/2012

Τα δυο μεγαλύτερα εμπόδια για να αποκτήσουμε την ελευθερία της αλλαγής δεν είναι άλλα από τον φόβο και την άρνηση.
Κανείς μας δεν είναι τέλειος κυρίως στα δικά μας  μάτια και όταν σκεφτόμαστε τα λάθη μας τα ιδανικά που έχουμε προδώσει η απελπισία έρχεται να αποθαρρύνει οποιαδήποτε προσπάθεια για αλλαγή, φοβόμαστε πως ποτέ δεν θα μπορέσουμε να γίνουμε οι άνθρωποι που έχουμε ονειρευτεί.

Ξεπερνώντας την εγωμανία μας …...17/12/2012

Για πολλά χρόνια και κυρίως το βασικό μας μέλημα ήταν και συνεχίζει να είναι το εγώ.
Να βολευτω, να επιδοτηθω, να περνάω εγώ καλά, να έχω πιο πολλά, εγώ να ξεχωρίζω, εγώ, εγώ, εγώ.........
Και ο καθένας μας έγινε ένα τεράστιο εγώ, με τον εγωκεντρισμό μας να δουλεύει στα κόκκινα και το αποτέλεσμα: σήμερα δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με αυτό το εγώ.
Κάποτε ένας φίλος μου είπε: ο εγωισμός μπορεί να σε παει πολύ ψηλά, αλλά θα έρθει η στιγμή που θα ζητήσει το τίμημα και όσο πιο ψηλά σε παει τόσο πιο μεγάλο θα είναι το τίμημα.

Πολεμώντας τα παιδιά …......16/12/2012

Κυριακή πρωί, θέλω να μείνω ήσυχος, να πιω ένα καφέ, να ακούσω λίγη μουσική, να μείνω μακριά από ειδήσεις και παρατράγουδα πολιτικών, να κάτσω και να παίξω με την ανιψιά μου και να γίνω και γω τρία χρονών .
Ακούγετε όμορφο, λογικό και δίκαιο αλλά , υπάρχει μια είδηση που έχει περάσει μέσα μου, υπάρχουν γεγονότα που σπάζουν την καρδιά μου, υπάρχει ένας πόλεμος που έχει στόχο τα παιδιά.

Όταν μοιραζόμαστε............15/12/2012

Θα μας έχει τύχη κάποια φορά στην ζωή μας, κάποιος φίλος, συγγενής, σύντροφος, να μας μοιραστεί κάτι τελείως προσωπικό, κάτι που τον πονούσε, κάτι που ήθελε να ξεφορτωθεί μέσα από τα σωθικά του και μας εμπιστεύτηκε.
Μας εμπιστεύτηκε, δίνοντάς  μας την τιμή να γίνουμε ο ακροατής του.
Αν και η εμπιστοσύνη προχωράει χέρι - χέρι με την προδοσία αυτός τόλμησε και μας μοιράστηκε.

Αποδεχόμενοι την ζωή …..............14/12/2012

Το πιο εύκολο στην ζωή είναι να δεχτούμε  τις ευχάριστες καταστάσεις, να δεχτούμε αυτά τα πράγματα που μας αρέσουν να έχουμε.
Όταν όμως οι καταστάσεις που έρχονται δεν είναι βολικές, τις θεωρούμε δύσκολες, επίπονες και τα βάζουμε με όποια τύχη εμείς κατανοούμε, θεωρώντας άδικο ότι δεν μας βολεύει.