Αν απομείνει καθείς ΜΟΝΟΝ με ό,τι του ανήκει/αξίζει;

Όσες τούρκικες (και όποιου άλλου λαού) λέξεις χρησιμοποιούμε - πχ τεμενάδες -, για τις οποίες δεν υπάρχουν αντίστοιχες Ελληνικές, σημαίνει ότι οι Έλληνες δεν τις χρειάζονταν. Αντίστοιχα όσες Ελληνικές χρησιμοποιούν οι άλλοι λαοί επειδή δεν έχουν αντίστοιχες δικές του, πάλι ισχύει το ίδιο. Δεν τις χρειάζονται.

Στο σύμπαν δεν υπάρχει η έννοια του μονοφαγά

Η κόρη μου έσπασε ένα παιχνιδάκι που πολύ αγαπούσε και πλάνταξε στο κλάμα. Πιο πολύ επειδή εκείνη το έσπασε. Της λέω ότι το ίδιο επέλεξε να φύγει γιατί χόρτασε αγάπη από σένα, γέμισε, του ήταν αρκετή για δέκα ζωές. Μα εγώ είχα κι άλλη αγάπη να του δώσω, είπε. Εσύ έχεις άπειρη αγάπη, η οποία δεν θα στερέψει ποτέ, αυτό όμως σκέφτηκε ότι δεν είναι καλό να πάρει παραπάνω από αυτή που χρειαζόταν, ώστε να την δώσεις και σε άλλο παιχνιδάκι.

Για τους αγαπημένους μου αποδιοπομπαίους*

Ο λόγος που δεν έλαβες αγάπη από τους γύρω σου, και αντί αυτής έτρωγες και ξύλο, είναι αυτός του ποταμιού.

Ελλάδα μάνα μου

Αν αγάπη είναι το καλό του άλλου, και απόλυτη αγάπη όταν εμπεριέχει και τίμημα, και το μέγεθός της μετριέται με το πόσα τιμήματα και πόσο τρομερά είναι τα τιμήματα που σηκώνεις, την μεγαλύτερη αγάπη σε άνθρωπο την έδωσα στον γιο μου.

Αν δεν μιλάμε για άνθρωπο αλλά σε ό,τι υπάρχει, τότε την μεγαλύτερη αγάπη την έδωσα στην χώρα μου. Στον ιερό αυτόν τόπο που με γέννησε.

Συντονισμός (ο τόσο βαρύγδουπος)

Το μόνο που χρειάζεται είναι το άφημα (στο οποίο αναφέρθηκα προηγούμενα).

Το ποτάμι δεν κάνει υπολογισμούς, πόσο και σε ποιους θα τρέξει. Και, δες το συναρπαστικό, κορόιδο δεν πιάνεται!!!! Δεν μπορεί να γίνει πηγή εκμεταλλεύσεως!!! (όχι με την έννοια που το καταλαβαίνει μέχρι του σημείου που μπορεί ο άνθρωπος.)

Πώς να τιμήσεις τον εαυτό

(Σαν αποτέλεσμα έχει και το ολοκληρωτικό σου άφημα.)

Η απόλυτη αγάπη

Απλή αγάπη είναι να κοιτάς το καλό του άλλου, χωρίς κανένα όφελος για σένα. Απόλυτη αγάπη είναι να υπάρχει και τίμημα! το οποίο δύνασαι να πληρώσεις προκειμένου να εξυπηρετηθεί το καλό του άλλου.

Των βράχων, Νεμέα

Η μοναδική (με την έννοια του ξεχωριστού) Παναγία που πας παραμονή και είσαι μόνος σου!!!

Η μοναδική (με την έννοια της μοναδικότητας) εκκλησία που δεν διαθέτει παγκάρι!!!

Η αστείρευτη πηγή

Αναβλύζει, από τον κάθε άνθρωπο μέσα, η απόλυτη καλοσύνη. Ούτε για ενέργεια πρόκειται, ούτε για φως, ούτε τίποτε άλλο περισπούδαστο. Αναβλύζει απλή, ταπεινή, απόλυτη καλοσύνη, αστείρευτα και πλέρια.

Ελλάδα Θεά!

Δεν χρειάζεται να πάμε στον παράδεισο, ζούμε σ' αυτόν.

Ένα ωραίο πολίτευμα

Αυτός που υποδεικνύει πρέπει να είναι ικανός ο ίδιος να το κάνει, αλλά και πρώτα απ' όλους να το εφαρμόζει στη ζωή του. ΚΑΙ αυτό που στους άλλους υποδεικνύει θα αφορά αποκλειστικά στο δικό τους καλό, να μην έχει απολύτως κανένα όφελος ο ίδιος*.

Κάτι λείπει από τις διαπιστώσεις των προγόνων μας

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι πίστευαν στον παραδειγματισμό. Θεωρούσαν ότι αν κάποιος πράττει κατά τους νόμους της ηθικής, δίνει το καλό παράδειγμα και είναι ο τρόπος για να φτιαχτεί μία κοινωνία αρίστων.

Πού οφείλεται η ανισχυρότητά μας

Ο άκαιρα ενήλικας είπαμε μένει για πάντα (μέχρι να πεθάνει) παιδί. Θα ήταν μια χαρά αν αφορούσε μόνο στην ξεγνοιασιά, όμως αφορά (εξίσου) και στην ανισχυρότητα.

Από αυτόν τον εαυτό τρέχουμε να κρυφτούμε, ή πολεμάμε όταν κυριαρχήσει, τον ανίσχυρο.

Όλα τα σπουδαία βρίσκονται τσάμπα στον κόσμο τούτο

Ό,τι είδα κι έκανα τις μέρες που έμεινα Κρήτη ήταν απερίγραπτο, έστεκα κατάπληκτη, ενεός.

Χόρτασαν τα μάτια μου εικόνες σαν πίνακες, τ’ αυτιά μου ήχους πλημμυριστούς, γέμισα από μυρωδιές, γεύσεις, αγγίγματα (απαλά αλλά και αγκαθωτά), κι όλα αυτά διότι επέλεξα να περιδιαβαίνω στα βουνά και στα ποτάμια. Εκεί που το πλήθος δεν πατά, κι η φύση οργιάζει, και η δροσιά περισσεύει, κι όσοι άνθρωποι το επιλέγουν είναι αυτοί που αξίζει να συν-οδοιπορείς, οι ολίγοι, οι σπάνιοι.

Πατρίδα

(Για την μάνα μου.)

Ρέθυμνο

Δεν υπάρχει πιο σημαντικό από τον τόπο που σε γέννησε. Νυν υπέρ πάντων η πατρίς λέγαν οι πρόγονοι (πάνω κι από την οικογένεια). Σήμερα καταλαβαίνω απόλυτα το γιατί.

" Όλοι μαζί μπορούμε " (;;;)

Μπορούμε να συν-υπάρξουμε άνθρωποι και υπάνθρωποι; Άνθρωποι και απάνθρωποι, λεύτεροι έστω εσωτερικά και πιστά στ' αφεντικά αιμοβόρα σκυλιά; "Πολίτες" και κρυψίνοες σεκταριστές, θύματα και σεσημασμένοι απατεώνες, ανθρώπινα όντα και ψυχρόαιμα μισάνθρωπα υποκείμενα, εξαθλιωμένοι και σκανδαλωδώς χορτάτοι; Αντικείμενα αρπαγής των υπαρχόντων τους και της ίδιας της ψυχής τους και Ρομπέν των δασών από την ανάποδη (τα παίρνουν απ' τους φτωχούς και τα δίνουν στους υπερπλούσιους); Αμνοί και σαρκοβόρα αρπαχτικά μαζί;

Μπορούμε λέτε;

Νυχτερινός Παράδεισος

μεσάνυχτα, το βράδυ στην πιο σκοτεινή του όψη

βγάζει τους δαίμονες με τους αγγέλους μαζί

τους βάζει στον ίδιο κόσμο που νομίζεις πως θα γλιτώσεις

σου γεμίζει με αίμα την πένα σου και σε σπρώχνει

σε σπρώχνει στην πιο άβολη μεριά της ψυχής

ΟΠΟΙΟΣ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΝΤΡΙ ΤΟΝ ΤΡΩΕΙ Ο ΛΥΚΟΣ.

Που να φανταζόμαστε λίγο καιρό πριν, ότι η παραπάνω διαχρονική και πολύ γνωστή παροιμία, θα γινόταν πράξη, στη κυριολεξία! Ο λύκος είναι ένας ιός, ανιχνεύσιμος μόνο με δυνατά σύγχρονα μικροσκόπια, μοιάζει με ένα σφουγγαράκι που έχει βεντουζίτσες για να κολλάει όμορφα στα κύτταρα μας και φυσικά στο μυαλό μας.

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ - FEAR OF THE DARK...

Έρημοι δρόμοι που πήγαν όλοι? Ένα αεράκι φύσαγε με ψύχρα, σε μια συνοικία μισού εκατομμυρίου ανθρώπων δεν υπήρχε τίποτα. Δρόμοι άδειοι, ούτε αυτοκίνητο, ούτε πεζός. Παντζούρια όλα κλειστά. Το μόνο που ακουγόταν ήταν κάποια φύλλα που τα παρέσερνε ο άνεμος και μακρινά γαβγίσματα από αδέσποτα. Αν είχες κοιμηθεί για κάποιο λόγο για πολλές μέρες , όπως ο ήρωας στις 28 μέρες μετά και ξύπναγες ξαφνικά κι έβγαινες από το σπίτι, ναι, θα ήταν ακριβώς έτσι.

θα είσαι αυτό που ονειρεύτηκες

να, κάπου εκεί στην κορυφή είναι η ευτυχία σου,

κοίτα εκεί στην κορυφή της ψυχής σου,

ανέβα και ζήσε, μείνε εκεί και κρατήσου γερά,

μη ζαλιστείς από το ύψος θα πέσεις, 

οι ειδήσεις που καπελώνονται από τον κορωνοϊό

Άιντε, τα καταφέραμε! Ζήσαμε ώστε να βγούμε στη συνταξούλα...

Eν μέσω κορωνοϊού και κοινωνικής παγωμάρας αλλά και υπεύθυνων κυβερνητικών μέτρων, να που έχουνε αρχίσει να περνάνε λάου λάου, ή κάποιοι θέλουνε πολύ να περνάνε με ψιλά γράμματα στην τρέχουσα επικαιρότητα (όπως επισημαίνει και ο Ένοικος), ορισμένες ειδήσεις. Οι οποίες ίσως έχουν σκοπό να τεστάρουν και τις κορωνοϊόπληκτες αντιδράσεις του κόσμου. Του κόσμου του οποίου από την πρώτη στιγμή και με υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντί του, η ηγεσία του και οι δημοσιογράφοι και οι ειδικοί, όλοι όσοι δηλαδή τον νοιάζονται, τον συμβουλεύουν να μη συγχρωτίζεται, χωρίς οι Αρχές του τόπου μας να καταφεύγουν ακόμα σε πιο αυταρχική πειθώ

Παρά φύση

Ο κατά φύση κόπος επιστρέφεται εις διπλούν ευεργετικά. Στην περίπτωση που δεν συμβαίνει το αυτό καταβάλλεις «λάθος» κόπο.

" Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για το μεταναστευτικό: Μύθοι και αλήθειες."

{Οι παρακάτω εκτεταμένες "σκέψεις πάνω σε ένα άρθρο" δημοσιεύθηκαν αρχικά στο "Ενάντια στην επιπεδούπολη", στις 15/12/2019}

 Eμείς γουστάρουμε και να ροκάρουμε όποτε κάνουμε κέφι και απεχθανόμαστε τις "θεόπνευστες" απαγορεύσεις, ειδικά όταν παρατηρείται και συσσώρευση αυτών επί της ανθρώπινης ζωής και της ελευθερίας των επιλογών της. Αντίθετα με τις "διδακτικές αφίσες" και τα λόγια που "στάζουν σοφία" της λεγόμενης "σαρίας" και των πανταχού παρόντων θεματοφυλάκων της, όπως και θα διαπιστώσουμε παρακάτω. Απαγορεύεται λοιπόν, σιγά σιγά, στις "ελεγχόμενες ζώνες" από τις "κελεμπίες", στις ευρωπαϊκές πόλεις (της με το σταυρό στο χέρι στυγνότατα αποικιοκρατικής ηπείρου δηλαδή, έστω και λίγο ιστορία αν κατέχεις), όπου ο αριθμός των θεοκρατικών κοινοτήτων του "βαριού", φανατικού, "ριζοσπαστικού"  Ισλάμ, αυξάνεται σταθερά (π.χ. στη Σκανδιναβία, τη Γαλλία, τη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και τα Βαλκάνια): 
 Οι συναυλίες και η "διεφθαρμένη δυτική μουσική ροκ", τα αλκοολούχα ποτά, τα τακούνια και η "προκλητική εμφάνιση" γενικότερα στις γυναίκες (που η θέση τους είναι αποκλειστικά και μόνο στο σπίτι

Ώρα ξεσαβουρώματος

Οι καταστάσεις (τόσο σε συνολικό όσο και σε ατομικό επίπεδο) είναι τέτοιες ώστε να βγάζουν στην επιφάνεια όλους τους φόβους, την αγωνία, τα αδιέξοδα κάθε ανθρώπου. Ο λόγος; για να ξεσαβουρώσει. Ζητούμενο είναι να απαλλαχτεί από κάθε φόβο του. (Μην εστιάσεις στο να βρίσκεις λύσεις, καθάριζε έναν έναν τους φόβους σου -όποιον κάθε φορά η εκάστοτε συγκυρία σού βγάζει-, μέχρι να νετάρεις απ’ όλους.)

Περί "πανδαμάτορα" και "πειρατικού ταξιδιού" στους ωκεανούς του

Αν νιώθεις πρωτίστως σκλάβος μέσα σου τότε η πορεία για εσένα δεν μπορεί παρά να είναι προδιαγεγραμμένη. Και τα μόνα ύδατα, που μπορεί να νομίζεις κιόλας ότι πλέεις σε αυτά σαν σε ταξίδι, είναι τα λιμνάζοντα...

Μόλις μας μπήκε φουριόζο το 20ο κακομαθημένο βλαστάρι του 21ου αιώνα-μπαμπά πατριάρχη. Αν αυτό είναι τελικά το πλοίο που μας ταξιδεύει στους αχανείς ωκεανούς της αιωνιότητας του πανδαμάτορα χρόνου, τότε ας αναλάβουμε ο καθένας τις ευθύνες που μας πρέπουν πάνω στο πλεούμενο και ας το μεταμορφώσουμε από καταπιεστικό τσογλάνι σε σύμμαχο και ταξιδιάρικο αλάνι, εξασφαλίζοντας ένα συναρπαστικό ταξίδι. Όσο δύσκολο κι αν φαντάζει, όσοι σκόπελοι και ρουφήχτρες και αν παραμονεύουν σε εχθρικά νερά, όσο κι αν με οι το έτσι θέλω καπεταναίοι σκοπεύουν ή να μας αλυσοδέσουν αν δεν γίνουμε υπάκουα ζόμπι του